بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
آیا بندگان مسلمان و مؤمنی که مرتکب غفلت و گناه می شوند، خدا و قیامت را باور ندارند و از عذاب جهنم نمی ترسند؟!
ابلیس لعین، شش هزار سال خداوند سبحان را عبادت نمودکه به آن مقامات ملکوتی رسید. او خداوند سبحان را میشناخت که در اعلام دشمنی با بندگان خدا، گفت: فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ - پس، قسم به عزّت تو که همگان را فریب داده و گمراه خواهم نمود.(سوره ص آیه 82)
او، پایان یافتن دنیا و برپایی قیامت را باور داشت که از خداوند سبحان درخواست نمود: رَبِّ فَأَنْظِرْنِي إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ - پروردگارا پس مرا تا روزى كه برانگيخته مى شوند مهلت ده.(سوره ص آیه 79)
ابلیس لعین، از خداوند متعال، قیامت و عذاب او میترسد، چنان که فرمود: كَمَثَلِ الشَّيْطَانِ إِذْ قَالَ لِلْإِنْسَانِ اكْفُرْ فَلَمَّا كَفَرَ قَالَ إِنِّي بَرِيءٌ مِنْكَ إِنِّي أَخَافُ اللَّهَ رَبَّ الْعَالَمِينَ - كار آنها هم چون شيطان است كه به انسان گفت كافر شو تا مشكلات تو را حل كنم! اما هنگامی كه كافر شد گفت:من از تو بيزارم، من از خداوندی كه پروردگار عالميان است بيم دارم!(سوره حشر آیه 16)
بنابراین، این پرسش قویتر میشود که با این همه، پس چرا به کفرش ادامه میدهد؟!
الف) - برخی گمان دارند که چون ابلیس لعین از فرمان سجده بر آدم علیه السلام تمرد نمود، از آن مقامات ملکوتی اخراج شد! در حالی که چنین نیست، بلکه حق تعالی او را همانجا محاکمه نمود: قَالَ يَا إِبْلِيسُ مَا مَنَعَكَ أَنْ تَسْجُدَ لِمَا خَلَقْتُ بِيَدَيَّ أَسْتَكْبَرْتَ أَمْ كُنْتَ مِنَ الْعَالِينَ - گفت: ای ابليس! چه چيز مانع تو از سجده كردن تو بر مخلوقی شد كه به دست قدرت خود او را آفريدم؟! آيا تكبر كردی، يا از برترين بودی؟ بالاتر از اينكه فرمان سجده، تو را نیز شامل گردد!(سوره ص آیه 75)
ابلیس لعین در پاسخ، به تکبر -خود بزرگ بینیاش اقرار نمود: قَالَ أَنَا خَيْرٌ مِنْهُ خَلَقْتَنِي مِنْ نَارٍ وَخَلَقْتَهُ مِنْ طِينٍ - گفت: من از او بهترم! مرا از آتش آفريدهای و او را از گِل!(سوره ص آیه 76)
معنای دیگر این ادعا این است که علم من از تو بیشتر است - تو به خطا امر نمودی که من بر او سجده کنم - اگر قرار بر سجده باشد، او باید بر من سجده کند، چرا که من از او برترم - تشخیص و حُکم من، برتر از دستور توست، پس سجده نمی کنم!
در این مرحله، حق تعالی او را از آن مقامات اخراج نمود: قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَإِنَّكَ رَجِيمٌ - فرمود: از مقام ملکوتی و صفوف ملائكه خارج شو كه تو رانده درگاه منی.(77)(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت اول :
آیا بندگان مسلمان و مؤمنی که مرتکب غفلت و گناه می شوند، خدا و قیامت را باور ندارند و از عذاب جهنم نمی ترسند؟!
ابلیس لعین، شش هزار سال خداوند سبحان را عبادت نمودکه به آن مقامات ملکوتی رسید. او خداوند سبحان را میشناخت که در اعلام دشمنی با بندگان خدا، گفت: فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ - پس، قسم به عزّت تو که همگان را فریب داده و گمراه خواهم نمود.(سوره ص آیه 82)
او، پایان یافتن دنیا و برپایی قیامت را باور داشت که از خداوند سبحان درخواست نمود: رَبِّ فَأَنْظِرْنِي إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ - پروردگارا پس مرا تا روزى كه برانگيخته مى شوند مهلت ده.(سوره ص آیه 79)
ابلیس لعین، از خداوند متعال، قیامت و عذاب او میترسد، چنان که فرمود: كَمَثَلِ الشَّيْطَانِ إِذْ قَالَ لِلْإِنْسَانِ اكْفُرْ فَلَمَّا كَفَرَ قَالَ إِنِّي بَرِيءٌ مِنْكَ إِنِّي أَخَافُ اللَّهَ رَبَّ الْعَالَمِينَ - كار آنها هم چون شيطان است كه به انسان گفت كافر شو تا مشكلات تو را حل كنم! اما هنگامی كه كافر شد گفت:من از تو بيزارم، من از خداوندی كه پروردگار عالميان است بيم دارم!(سوره حشر آیه 16)
بنابراین، این پرسش قویتر میشود که با این همه، پس چرا به کفرش ادامه میدهد؟!
الف) - برخی گمان دارند که چون ابلیس لعین از فرمان سجده بر آدم علیه السلام تمرد نمود، از آن مقامات ملکوتی اخراج شد! در حالی که چنین نیست، بلکه حق تعالی او را همانجا محاکمه نمود: قَالَ يَا إِبْلِيسُ مَا مَنَعَكَ أَنْ تَسْجُدَ لِمَا خَلَقْتُ بِيَدَيَّ أَسْتَكْبَرْتَ أَمْ كُنْتَ مِنَ الْعَالِينَ - گفت: ای ابليس! چه چيز مانع تو از سجده كردن تو بر مخلوقی شد كه به دست قدرت خود او را آفريدم؟! آيا تكبر كردی، يا از برترين بودی؟ بالاتر از اينكه فرمان سجده، تو را نیز شامل گردد!(سوره ص آیه 75)
ابلیس لعین در پاسخ، به تکبر -خود بزرگ بینیاش اقرار نمود: قَالَ أَنَا خَيْرٌ مِنْهُ خَلَقْتَنِي مِنْ نَارٍ وَخَلَقْتَهُ مِنْ طِينٍ - گفت: من از او بهترم! مرا از آتش آفريدهای و او را از گِل!(سوره ص آیه 76)
معنای دیگر این ادعا این است که علم من از تو بیشتر است - تو به خطا امر نمودی که من بر او سجده کنم - اگر قرار بر سجده باشد، او باید بر من سجده کند، چرا که من از او برترم - تشخیص و حُکم من، برتر از دستور توست، پس سجده نمی کنم!
در این مرحله، حق تعالی او را از آن مقامات اخراج نمود: قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَإِنَّكَ رَجِيمٌ - فرمود: از مقام ملکوتی و صفوف ملائكه خارج شو كه تو رانده درگاه منی.(77)(ادامه دارد...)
- ۸۷
- ۰۸ شهریور ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط