صد خیمه  زدم در گذرت  تا که بیائی        

صد خیمه  زدم در گذرت  تا که بیائی        
از راه دگر  رفتی  و  مأنوس   نبودی
خواهم که روی از نظرم دورتر از دور
ایکاش  که در  بتکده  ناقوس  نبودی        
ما را چه گنه بود که بر تو نظر افتاد
در پیش من آن کرسی وفانوس نبودی
ز درِ  خانه ی  معشوق  گُذر به
دانم که تو آن گمشده طاووس نبودی