طمع رویایــــت باز هم خوابم کــــرد

طمع رویایــــت باز هم خوابم کــــرد
بس که گفتم زعطش،تشنه ی آبم کرد


خواب زیبایی بود،تو و من بـود وخدا
که رقیبی چو خدا،باز بی تابم کرد


بوی جنگل هایی که تو سبزش کردی
بُرد من را آنجا، غرقِ مردابم کرد


دل من میشِکنی ، دوستت دارم مـن
که شکستن من را،چو مِیِ نابم کرد


به دل خسته ی من هیچکس راه نداشت
تابشِ نور تو ماه،جذب مهتابم کرد


گرچه خورشید هستم از صفای دل تـومث
وسوسه های سحر،ماهِ شب تابم کرد


به منِ #پروانه ، شمع دل قبـله بـُوَد
سجده های بی تو،اهلِ محرابم کرد