ﺁﺟﺮ ﻣﯽ ﭼﯿﻨﻢﺭﻭﯼ ﻫﻢﺩﻭﺭ ﺗﺎ ﺩﻭﺭِ ﺑﻮﺩﻧــــﻢﺁﻧﻘـﺪﺭ ﮐﻪ ﺩﯾــﻮﺍﺭﯼ ﺷﻮﺩﺗﺎ ﻫﯿﭻ ﺍﺣﺴـﺎﺳــﯽﻧـﺘﻮﺍﻧــﺪ ﺳَــﺮَﮎ ﺑﮑﺸﺪ ﻭﺳَﺮ ﺑﻪ ﺳَﺮﻡﺑﮕﺬﺍﺭﺩ …ﻣﻦ ﺟــﺎﯾﯽ ﺍﺯ ﺩﯾــﺮﻭﺯ ﺟــﺎ ﻣﺎﻧـــﺪﻡﮐﻪ ﺩﺳﺖ ﻫﺎﯾﻢ ﺭﺍﺯﯾﺮِ ﺑــــــﺎﺭﺍﻥ ﺷﺴﺘﻢ ﺍﺯ “ ﻋﺸــــﻖ”