آبادمان کن!...

آبادمان کن!...

خانه های متروکه ی قدیمی را دیده اید؟ دَمِ دَر، باید تار عنکبوت ها را کنار بزنی و وارد شوی!... بعد هم با انگشت اشاره، خاک های روی دیوار را جمع می کنی و گرد و خاک لباست را تکان می دهی!... در همین گیرودار، چشمانَت را می بندی و تصور می کنی که خانه ی خاک گرفته؛ تمیز و نو شده است!... فکرش هم شادابت می کند!...
سلام! من همان خانه ی متروکه ام!...
بیا و دستی بر سَر و گوش دل ما بکش!... آبادمان کن!..