دوبـــاره دیدمـــش...

دوبـــاره دیدمـــش...
دلـــم برایــش سوخــت انگــار دلــش را کـــسی شکـــسته بــود...
ایــن همــون آدمــی نبــود کــه مــن میشناخـــتم...
از فِــراقِ یـــار درد مـــی کـــشید گُـــمانم معـــشوقه اش گـــرفتارِ چشمـــانِ دیگــری شـــده بـــود...
امّــا کــسی جُــز مــن ســوادِ خــواندنِ نگــاهش را نداشـــت...
کـــاش مــیتوانســتم کُـــمکـــش کـــنم ولــی بــاید تنهـــایش مـــی گُـــذاشتم تــا بــا دردهــایش آرام بگـــیرد...
بـــرایِ همـــین آینـــه را شکــــستم...!