سخت است

سخت است
انگشت نمای شب بودن
وقتی با نبودنت، یلدا را
به تمام شب هــــای سال
تعمیم می دهی .. تا
حافظ به دستِ مجنونی باشم
در میانِ فال هایی که بگیر و نگیر دارند..


اصلا به من چه که
فصل ها مرتب تحویل می شوند
وقتی بی تو
در هیچ کجای سال دلم خوش نیست..
که فرقی نمی کند
خورشید
در کجای سال غروب می کند..
از آغوش تو که دور افتاده باشم
هر شب، یلدایی می شود به بلندای نبودنت..


بیا
بیا کمی جای من بنشین
و برای تمام دیوارها انار دانه کن..
بیا و عذر یلدا را
از شب هایم بخواه..
بیا..،
من تابِ پشتِ شب ماندن های بی تو را ندارم..
تا جای خالی ات سرد نشده بیا..
این شب ها
تمام شان اجاره ای به شرط تملیک اند..
وقتی هر غروب
در جلد یلدا فرو می روند
آنـــــــــــــــقدر که تو نیستی.. ‍