دين را صفات، بسيار است. هر صفتي را، يکي از انبيا مي بايست

دين را صفات، بسيار است. هر صفتي را، يکي از انبيا مي بايست تا به کمال رساند.
چنان که آدم، صفت صفوت به کمال رسانيد
و نوح، صفت دعوت
و ابراهيم،صفت خُلّت (1)
و موسي، صفت مکالمت (2)
و ايّوب، صفت صبر
و يعقوب، صفت حُزن،
و يوسف، صفت صدق
و داوود، صفت تلاوت
و سليمان، صفت شُکر
و يحيي، صفت خوف
و عيسي صفت رجا
و همچنين ديگر انبيا هر يک، پرورش يک صفت به کمال رسانيدند.
اگر چه پرورش ديگر صفات دارند، امّا هر يک را پرورش يک صفت، غالب آمد.

امّا آنچه دُرّه التاج و واسطه العقدِ (3) اين همه بود، صفت محبّت بود و اين صفتِ دين را محمّد(ص) به کمال رسانيد،
از بهر آن که او دلِ شخص انساني بود و محبّت پروردن، جز کار دل نيست.(4)
اسلام دين محبت است و خوبي کردن به ديگران پاداش بس عظيم نزد خداوند دارد در قرآن آمده است .

واذاخذناميثاق بني اسرائيل لاتعبدون الا ا..وبالوالدين احسانا و ذي القربي واليتامي والحساکين وقولوا للناس حسنا
بياد آوريد زماني را که از بني اسرائيل پيمان گرفتيم که جز خداوند را نپرستيد و به پدر و مادر خويش و نزديکان، يتيمان و بينوايان نيکي کنيد و با مردم با زبان خوش سخن بگوييد.

[1] خُلت: خليل بودن براي خدا.
[2] مکالمت: هم کلام شدن با خداوند.
[3] دُرّه التاج وواسطه العقد: گوهر ميانه تاج و و برجسته ترين مرواريد گردن بند.
[4] مرصاد العباد، نجم رازي، به اهتمام: محمّد امين رياحي، تهران: علمي و فرهنگي، پنجم، 1373، ص 153.



التماس دعا