+why me?

+why me?
-I shouldn't fall in love with you
p.119

(از زبون ا.ت)

من هنوز رو تخت دراز کشیده بودم، ولی حالم اصلاً خوب نبود. سرم گیج می‌رفت و یه حالت تهوع عجیب تو گلو و شکمم بود، انگار همه چیز داره می‌چرخه.

جونگ کوک کنارم نشسته بود و دستمو محکم گرفته بود. ابروهاش درهم بود و خیلی نگران به نظر می‌رسید.

(با صدای بم و پر نگرانی) 
- ا.ت... رنگت پریده. از وقتی بیدار شدی اینجوری شدی؟

من با صدای ضعیف جواب دادم:

+ آره... یهو سرم گیج رفت... هنوزم حالت تهوع دارم... انگار معده‌م داره می‌چرخه...

جونگ کوک سریع دستشو گذاشت رو پیشونیم، بعد گونه‌م. بعد آروم دستشو کشید رو شکمم.

(نگران‌تر) 
- تب نداری... ولی این حالِت عادی نیست. شش ماه و نیم تحت فشار بودی، ولی اینجوری ناگهانی...

من سعی کردم بشینم، ولی دوباره سرم گیج رفت و یه موج تهوع اومد. سریع دستمو گذاشتم رو دهنم. جونگ کوک سریع کمکم کرد بلند شم و برد سمت دستشویی.

من زانو زدم جلوی توالت و دوباره بالا آوردم. این بار بیشتر صفرا بود. بدنم از شدت تهوع می‌لرزید.

جونگ کوک موهامو گرفت و پشت کمرمو آروم مالید.

(آروم ولی خیلی نگران) 
- آروم باش... تموم شد؟

من با آب سرد صورتمو شستم و نشستم روی کف. جونگ کوک زانو زد جلوم و صورتمو با دستاش گرفت.

(نگران) 
- این دیگه چی شد؟ از دیشب تا حالا دو بار اینجوری شدی. من هوسوک رو خبر کردم، داره میاد. تا اون موقع تکون نخور.

من سرمو به سینه‌ش چسبوندم و آروم گفتم:

+ ...شاید فقط استرس باشه... یا غذا... یا خستگی این روزا...

جونگ کوک اما راضی نشد. منو بغل کرد و برد گذاشت رو تخت. بعد خودش کنارم دراز کشید و منو محکم بغل کرد.

(آروم تو موهام) 
- اگه لازم باشه می‌برمت بیمارستان. نمی‌خوام ریسک کنم. تو برام همه چی هستی... نمی‌تونم ببینم اینجوری باشی.

من فقط تو بغلش موندم و چشمامو بستم. تهوع هنوز یه کم بود و سرم گیج می‌رفت، ولی گرمای بدن جونگ کوک آرومم می‌کرد.

(زیر لب) 
+ فقط... بغلم کن... فعلاً کافیه...

جونگ کوک محکم‌تر بغل کرد و پیشونیمو بوسید. ولی من حس می‌کردم نگرانی تو بدنش موج می‌زنه............
ادامه دارد.........