𝐖𝐡𝐞𝐫𝐞 𝐃𝐚𝐧𝐜𝐞 𝐚𝐧𝐝 𝐌𝐮𝐬𝐢𝐜 𝐂𝐚𝐧𝐧𝐨𝐭 𝐑𝐞𝐚𝐜𝐡

𝐖𝐡𝐞𝐫𝐞 𝐃𝐚𝐧𝐜𝐞 𝐚𝐧𝐝 𝐌𝐮𝐬𝐢𝐜 𝐂𝐚𝐧𝐧𝐨𝐭 𝐑𝐞𝐚𝐜𝐡
p4
با باز کردن در با دو چهره ی آشنا مواجه شد.
یکی منیجر، و اون یکی؟
منیجر جلوی دیدش رو اومد و با لبخندی که تا نزدیکی گوش هاش باز شده بود و لحن خودمونی و هیجانی ای که برای تهیونگ عجیب بود گفت:« هِیی کیمم چه خبراا؟ آماده ی یه همکاریه بی نظیر هستی یا نههه؟»
تهیونگ ابروی بالا انداخت و خنده ی عصبی ای کرد:« چی میگی، پارک؟»
آقای پارک یا به عبارتی منیجر ادامه داد:« به دنسر معرکمون احترام بذار کیم!»
رایحه ی چرم کل استادیو رو پر کرده بود. تهیونگ سرش رو برای دیدن این به قول آقای پارک « دنسر معرکه » کج کرد.
پسری که بهش میخورد ۲۰,۲۵ سال سن داشته باشه..
با شلوار بگ گشاد و هودی مشکی ساده؛
چهرش آشنا به نظر می اومد..
« جئون...جئون جی کی؟؟؟»
جونگکوک درحالی که روی مبل لش کرده بود اسکیت برد زیر پاش رو تکون میداد با صدای بمش تصحیح کرد:« درواقع، جئون جونگکوک!! و اگر منظورت از جئون جی کی آیدیه تیک تاکمه، درسته. »
- نمیخوای توضیح بدی، پارک؟
آقای پارک ادامه داد:« دنس آقای جئون با اهنگت ترکونده، کیم. مردم میگن صدای تو با حرکات بدن جئون هارمونی هماهنگ و خاصی داره!! قراره که فیت بدید. جئون می‌رقصه و تو می‌خونی! »
تهیونگ چشم هاش رو به هم فشار داد و درحالی که خنده های عصبی ای میکرد چیزی زیر لب زمزمه کرد و سمت در رفت که منیجر جلوش رو گفت:« یادت رفته رو اون کاغذ کوفتی چی رو امضا کردی؟»
تهیونگ تو چشم های منیجر خیره شد:« یادم نمیاد قبول کرده باشم با یه دنسر سطح پایین که به واسطه ی تیک تاک بالا اومده فیت بدم، پارک! این همه سخت تلاش نکردم که به جایگاهی که می‌خوام برسم و تهش یه نفر با حرکات مزخرف بدنش تو یه اپلیکیشن تو کمتر از سه ماه بتونه به سطحم برسه! »

شرایط:
۵۰ لایک ۱۰۰‌ کامنت ۱۵ بازنشر