‍ ‍ ما مانده ایم در پاییز،

‍ ‍ ما مانده ایم در پاییز،
بیا چترهایمان را

رهاکنیم ،
و زیر باران

بی بهانه خیس شویم.

بیا تاانتهای خیابان دلتنگی،

قدم بزنیم با
کوله باری از خاطرات کهنه.

بیا کمی در هوای دلگیر و خاموش،

گریه کنیم و با برگها ،

تا ‌مسیر ناپیدای رفتن
گم شویم ...... کاش

پیمان ببندیم ،که تا پاییز بعد

بی بهانه گریه کنیم.

ا ما

پاییز تمامی ندارد.