يك غير مسلمانى كه آمده بود ايران و اين عزادارى هاى امام ح

يك غير مسلمانى كه آمده بود ايران و اين عزادارى هاى امام حسين را ديده بود، مهمترين مساله برايش اين بود كه اين اتفاقى كه داريد راجع به آن حرف ميزنيد، كى افتاده؟ وقتى به او گفتند هزار و چند صد سال پيش ، گيج شد. ميگفت شما جورى عزادارى ميكنيد كه اينگار امروز صبح يا ديروز اين اتفاق افتاده، چطور توانستيد بعد از هزار و اندى اينقدر زنده نگاه داريد اين هويت را؟! شعور و بصيرت دينى حتماً لازم است و اصلاً هدف هم همان است ، اما اگر فقط شعور حسينى باشد و شور حسينى نباشد، مثل همه حرف هاى خوبى ميماند كه كنج كتابخانه هاست. خيلى از اين حرفها را همه ميدانند، تاريخ كربلا را اگر بيان كنيم ، بدون اين شور انگيزى، همه مي شنوند و مطلع ميشوند اما تكان نميخورند، حركت نميكنند. ممكن بود بگوييم بدون مداحى و مرثيه خوانى و هيئت و عزادارى ، بياييم همين تاريخ اتفاقى كه افتاده را با سند صحيح بخوانيم و برويم ، البته چيز بسيار خوبى است ، اما اين آثار را ندارد. در زمان خود سيدالشهداء خيلى ها به لحاظ نظرى ميدانستند چه اتفاقى دارد ميافتد، آگاهى داشتند ولى اراده و انگيزه نداشتند كه كارى بكنند. كار بسيار بزرگى كه اين هيئت ها و مرثيه خوانى ها و گريه كردن ها در طول تاريخ كرده اين بوده كه در كنار اين دانسته ها ، خواستن و حركت كردن و در صحنه حاضر بودن را اضافه نموده است.
اگر اگاهى و شعور دينى باشد و كل تاريخ كربلا را هم حفظ باشيم، ولى شور عشق نباشد، اتفاقى نميافتد. دشمن هم نميترسد، ميگويد هرچه ميخواهيد بنشينيد و براى هم تاريخ بخوانيد. يك جورى بايد روضه خواند كه دشمن بترسد و دوست ايمان بياورد و اميد ببندد و حركت كند
از آنطرف اگر شور و سر و صدا باشد، اما فلسفه اين حركت مجهول باشد، اتفاقى مى افتد كه صدها سال است افتاده...
يك سوال ، راستى اولين مراسم روضه رسمى ، با شكوه ظاهرى را چه كسى براى سيد الشهدا برگزار كرده؟
جواب اين است: يزيد
****************

استاد رحیم پورازغدی... «حفظ الله»