بگو چگونه در قاب دفترم توصیفت کنم؟

بگو چگونه در قاب دفترم توصیفت کنم؟
صبر ومهربانیت را چطور در ابعاد کوچک ذهنم جا دهم ؟
یادم نمی رود چه شب ها که تا صبح بر بالین من بوسه بر پیشانی تب دارم
می زدی ...
قدم به قدم هم پای من می آمدی،بارها بر زمین افتادم و هربار با مهربانی دستم را گرفتی وچه روزها با مهر مادرانه ات لقمه های عشق را در دهانم گذاشتی ...
و من باز لجبازتر از همیشه دستت را رد
می کردم !
آری، از تو آموختم ...
آموختم حتی در سخت ترین شرایط،
امید را هرگز از یاد نبرم ...
دوستت دارم