ﮐﺎﺵ، ﭼﻮﻥ ﭘﺎﯾﯿﺰ ﺑﻮﺩﻡ

ﮐﺎﺵ، ﭼﻮﻥ ﭘﺎﯾﯿﺰ ﺑﻮﺩﻡ
ﮐﺎﺵ ﭼﻮﻥ ﭘﺎﯾﯿﺰ، ﺧﺎﻣﻮﺵ ﻭ ﻣﻼﻝﺍﻧﮕﯿﺰ ﺑﻮﺩﻡ
ﺑﺮﮒﻫﺎﯼ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﯾﻢ .. ﯾﮑﺎﯾﮏ ﺯﺭﺩ ﻣﯽﺷﺪ
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺳﯿﻨﻪﺍﻡ، ﭘﺮﺩﺭﺩ ﻣﯽﺷﺪ
ﺍﺷﮏﻫﺎﯾﻢ .. ﻫﻤﭽﻮ ﺑﺎﺭﺍﻥ
ﺩﺍﻣﻨﻢ ﺭﺍ ﺭﻧﮓ ﻣﯽﺯﺩ
ﻭﻩ .. ﭼﻪ ﺯﯾﺒﺎ ﺑﻮﺩ ﺍﮔﺮ ﭘﺎﯾﯿﺰ ﺑﻮﺩﻡ ...
ﻓﺮﻭﻍ ﻓﺮﺧﺰﺍﺩ