تقدیم به دوستان مجازی

ﮐﺎﺷﮑﯽ ﺑﻌﻀﯽ ﺷﺒﺎ ﻣﯿﺸﺪ ﺩﻭ ﺗﺎ ﺍﺳﺘﮑﺎﻥ ﭼﺎﯾﯽ ﺭﯾﺨﺖ ، ﺑﻌﻀﯽ ﺁﺩﻣﺎﯼ ﻣﺠﺎﺯﯼ ﺭﻭ ﺍﺯ
ﺗﻮ ﻫﻤﯿﻦ ﺻﻔﺤﻪ ﻣﺠﺎﺯﯼ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﮐﺸﯿﺪ ﻭﺁﻭﺭﺩﺷﻮﻥ ﭘﯿﺶ ﺧﻮﺩﺕ ﻭ ﺑﺎﻫﺎﺷﻮﻥ ﺩﺭﺩ ﺩﻝ
ﮐﺮﺩ، ﺑﺎﻫﺎﺷﻮﻥ ﺣﺮﻑ ﺯﺩ ، ﺭﻭ ﺷﻮﻧﻪ ﻫﺎﺷﻮﻥ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﮔﺬﺍﺷﺘﺸﻮﻥ
ﺳﺮ ﺟﺎﺷﻮﻥ ﮐﻪ ﺑﺮﮔﺮﺩﻥ ﺳﺮ ﺯﻧﺪﮔﯿﺸﻮﻥ ،
ﺑﻌﻀﯽ ﺁﺩﻣﺎ ﺧﯿﻠﯽ ﺣﯿﻔﻦ ﻭﺍﺳﻪ ﺩﻭﺭ ﺑﻮﺩﻥ، ﻭﺍﺳﻪ ﻣﺠﺎﺯﯼ ﺑﻮﺩﻥ ...
ﻭ ﺣﯿﻒ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺣﺮﻓﺎ ﮔﻔﺘﻨﯽ ﻧﯿﺴﺖ .....

تقدیم به دوستان مجازی
دیدگاه ها (۱)

مادر خطاب به کودک خردسالش: هیچ میدونستی وقتی که اون شیرینی ر...

زن ها گاهیعاشقانه هایشان رادم می کنندو می شودهمان چای خوشرنگ...

مهدی کیست؟اینجا چکار می کنه؟مهدی من هستم پسری تنها برای گذ...

مهربانی را بکاربالای هر زمینی…و زیر هر آسمانی ….و اگر جای دا...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط