تصویر فیلیپ بودکین طراح بازی نهنگ آبی

تصویر فیلیپ بودکین طراح بازی نهنگ آبی



یک بازی مرگبار به اسم “نهنگ آبی” که دودمان انسانها را به باد داده و تمام سرمایه هایشان را از آنها میگیرد. خانواده هایشان را داغدار کرده و رفقا شان را تا ابد به عزا می نشاند. همۀ این ها زیر سر یک دانشجوی رشته روانشناسی و مهندسی صداست که میخواهد با گرفتن جان بچه هایی که از نظر روانی هنوز به رشد کافی نرسیده اند, خوی شیطانی خودش را آرام کند.



مدتی پیش که حکایت نهنگ آبی و ابداع کننده سنگدل آن لو رفت, دادگاهی غوغایی برگزار شده و بخش هایی از اطلاعاتی که در بازجویی ها از پسرک بیرون کشیده شده بود, در اختیار رسانه ها قرار گرفت. روزنامه “سن پترزبورگ نیوز” به جز انتشار این اسناد با “فیلیپ بودیکین”, ابداع کننده بحران “نهنگ آبی” نیز گفت و گو کرده هست.



همۀ چیز زیر سر یک جوان بیست و دو ساله روس هست. او این بازی عجیب را طراحی کرده تا به گفته خودش, کسانی راکه به درد جامعه نمی‌خورند از گردونه جهان خارج کند. هدف اصلی پسرک, کشتن جوانان کشور خودش, یعنی روسیه بود اما باز آن قدر اغواگر و گول زننده بوده که در کشورهای دیگر هم سراغش رفته اند.



جوان های چین, هند و انگلیس جزو پر و پا قرصترین طرفداران بحران مرگ میباشند. چالشی که نامش را از مرگ دسته جمعی نهنگ ها گرفته. این بازی مانند فرقه های نوظهوری که خودکشی را تشویق می‌کنند, دنبال پاداش دادن و حقوق گرفتن نیست. کسی که این بازی را ابداع کرده به فریب خورده های بازی نمی‌گوید



اگر خودشان را بکشند, رخداد خوبی برای خودشان یا خانواده شان میوفتد. ابداع کننده این بازی یا بحران, فقط با سوءاستفاده از عنوان یک بازی چند مرحله ای به طعمه هایش می قبولاند این یک بازی هست که باید تا مرحله آخرش بروند. هر مرحله امتیاز خاص خودش را دارد, مرحله پایان هم مرگ هست و تمام.



“فیلیپ بودیکین” از کاری که انجام داده هیچ شرم و نگرانی ای ندارد. او حتی با روزنامه “سن پترزبورگ نیوز” گفت و گو کرده و تمام انچه را درمورد اش گفته می‌شود با سربلندی گردن گرفته هست. او در این گفت و گو اختصاصی میگوید; “من نوجوان ها را در تمام جهان تشویق میکنم تا خودشان را بکشند. نگران نباشید.



شما سرانجام یک روز می فهمید من چرا اینکار را کره ام. همۀ می فهمند. این به نفع خود ما هست که آدم های به دردنخور حذف شوند, آن هم به دست خودشان. کسی که انها را مجبور به کاری نکرده هست.



یک نهنگ ناشناس

بازی وال آبی یا نهنگ آبی اصلا یک بحران تازه نیست. این بازی از سال 2013 در جهان آغاز شده بود اما چون مرحله پایان بازی خودکشی بود, عملا ردی از آدمکش اصلی و ابداع کننده آن به دست نمی آمد. جوانان و نوجوانانی که خودشان را سر به نیست میکردند برخلاف خیلی دیگر از کسانی که چنین کار ناپسندی را انجام میدهند,



هیچ یادداشتی از خودشان به جا نگذاشته بودند. حتی درمورد انگیزه مرگ شان هم با کسی حرف نمی زدند. در نتیجه, چند سال طول کشید تا ماجرا علنی شده و خبرش در جهان اکران شود.این بازی در سال 2013 میلادی یعنی حدود چهار سال پیش برای نخستین بار در جهان اکران شد. آن زمان, فیلیپ دست تنها بود و خودش سوژه ها را پیدا میکرد.



با آنها درمورد بازی و بحران جدیدش حرف می زد و قانع شان میکرد تا آن را مرحله به مرحله جول ببرند. مشتری هایش عموما نوجوانی بودند که اساس هایی از پرخاش داشتند و در دنیای آنلاین از اینکه درمورد فکر و گمان های عجیب شان حرف بزنند, ابایی نداشتند.



او میگفت یک بازی اخیر ابداع کرده و میخواهد ببیند چه کسی میتواند آن را تا مرحله پایان طی کند؟ بعد از انها می‌خواست تا درمورد خودشان حرف بزنند.مرحله بعد, تماس با تلفن تصویری از طریق اسکایپ بود. از این روش می توانست واکنش ها و نگاه طعمه هایش را بسنجد.



هر کس از نظر روانی کم بنیه و ناتوان به نظر می‌رسید یا اساس هایی از افسردگی را بروز می داد, طعمه اصلی فیلیپ بود. مرحله بعدی, تماس با اکانت کسی بود که بعنوان “ادمین” یا سرپرست بازی معرفی می شد. در آغاز کار, تمام این کارها را خود فیلیپ برعهده میگرفت اما شناسه اکانتشن متفاوت بود تا نشان بدهد یک سازمان بزرگ و مهم, پشت این بازی باچالش ایستاده هست.