وفاي شمع را نازم كه بعد از سوختن

وفاي شمع را نازم كه بعد از سوختن

به صد خاكستري در دامن پروانه ميريزد

نه چون انسان كه بعد از رفتن همدم گل عشقش درون دامن بيگانه
ميريزد
دیدگاه ها (۱)

زندگی آرام است، مثل آرامش یک خواب بلند. زندگی شیرین است، مث...

آنگاه که غرور کسی را له می کنی، آنگاه که کاخ آرزوهای کسی را...

قفس داران، سکوتم را شکستند دل دائم صبورم را شکستند به جرم ...

گاهی هوس میکنم در آغوشت حل شوم ! باهمه سردیت، هنوز برایم گرم...

╭──────────────────────────────╮شیونِ استخوان‌سوزِ بهرامِ مح...

╭──────────────────────────────╮شیونِ استخوان‌سوزِ بهرامِ مح...

وقت است تا برگ سفر بر باره بندیم / دل بر عبور از سد خار و خا...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط