مژده بر دل های عاشق این که بلبل می رسد

مژده بر دل های عاشق این که بلبل می رسد
چهچه ی مستانه اش با صد بغل گل می رسد

نوک زنان بر شاخسارِ نو عروسِ جنگلی
بی نفس ، هِل هِل زنان با حسّ سنبل می رسد

هم نوا با شورش خاک زمین ، بر ریشه ها
غنچه ای با صورت نسل تحوّل می رسد

درکنار چشمه ای ، قُمری به رنگ آفتاب
با دلی تب کرده با چنگ تامّل می رسد

حسّ باران خورده با چتر نوازش ها نوشت ؛
حسّی از جنس بهاران ، با گلایول می رسد