می خندم...ساده می گیرم...ساده می گذرم...بلند می خندم و با

می خندم...ساده می گیرم...ساده می گذرم...بلند می خندم و با هرسازی میرقصم...نه اینکه دل خوشم!نه اینکه شادم و از هفت دولت آزاد!مدتی طولانی شکستم،زمین خوردم،سختی دیدم،گریه کردم و حالا...برای "زنده ماندن"خودم را به "کوچه ی علی چپ" زده ام...! روحم بزرگ نیست!دردم عمیق است...می خندم که جای زخم ها را نبینی!