شعرم خراب ، شورم خراب ،

شعرم خراب ، شورم خراب ،
......... وین حال مغرورم خراب .
باران زده برچشم من ،
سیمای رنجورم خراب .

از دشت و دریا دلزده ،
چون موجِ بر ساحل زده ،
برگشته از مُلک سکوت ،
...... آن مُلک محصورم خراب .

ای وای از این حال و هوا ،
دردم نشد با می دوا ،
وین باده بر من ناروا ،
....... کان باغ انگورم خراب .

اندر میان دخمه ای ،
برساز خود یک زخمه ای ...
هم تار من ناکوک غم ،
....... هم لحن مسرورم خراب .

از خلق تنهایی مراست ،
...... وز جمع منهایی مراست ...
کاندر توان زندگی ،
هم جذر و مجذورم خراب .

از شعرهای دم به دم ...
از دردهای بیش و کم ،
هم آرزوهایم بر آب ،
......... هم کاخ معمورم خراب .