قرآن و اذان

(قرآن و اَذان)
اَذان گوید کنون وقتِ نمازاست*
که با خالق گَهِ راز ونیاز است*
ولی که دعوتِ آنرا پذیرفت_
یقین درروزِ محشر سرفرازاست_
همی گوید: که ای حنّان ومنّان*
لوایِ دینِ ما , در اهتزازاست*
تفحّص کن تودرآیاتِ قرآن_
چودر هرآیه اش اندرز ورازاست_
مخاطب باش , هنگامِ تلاوت*
که آن درهای رحمت بازِبازاست*
به گوشِ جان, طنینِ قاریِ آن_
بسی هم دلنشین ودلنواز است_
دلی که رهروِ آیاتِ حق شد*
درآن خُلدِبرین, درعزّ ونازاست*
بُوَد معبودِ ما آن حیّ ِ دادار_
که او مشکل گشا وچاره ساز است_
خوشا آن دل, که در گلزارِ. توحید*
وجودش سربه سر, سوز وگدازاست*
عظیما: هرچه خواهی آرزو کن+
مخاطب : اوبه هنگامِ نماز است+
-----------------------
شاعر.عبدالعظیم عربی ماهشهر.سربندر