هر چه در خود فرو رفتم و ماندم کافی ست

هر چه در خود، فُرو رفتم و ماندم کافی ست
خواهم شِکست روزی، حِصارهای زندان را
دیدگاه ها (۱)

دلم چو رنگ زليخا شکسته در خلوتغمم چو تهمت يوسف، دويده در باز...

#خاص

گفتم دری ز خلق ببندم به روی خویش،دردی‌ست در دلم که ز دیوار ب...

گاهی ...روحم میخواهد برود یک گوشه بنشیندپشتش را کند به دنیا ...

به جز غم خوردن عشقت ، غمی دیگر نمی‌دانمکه شادی در همه عالم ،...

🚀روزی روزگاری گنبد آهنینیه روزی میگفتن گنبد آهنین همه دنیا م...

🚀روزی روزگاری گنبد آهنینیه روزی میگفتن گنبد آهنین همه دنیا م...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط