بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت چهارم :
اسراف به جان - امید به رحمت پروردگار : بدترین اثر اسراف، این است که فرمود: إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ - همانا او اسراف کنندگان را دوست ندارد؛ و تکلیف کسی که خدا او را دوست نداشته باشد و بالتبع خطاها و گناهانش را نبخشد و مورد رحمت، مغفرت و لطف خود قرار ندهد نیز معلوم است، وَأَنَّ الْمُسْرِفِينَ هُمْ أَصْحَابُ النَّار - و قطعاً مسرفان اهل آتشند و چه عاقبتی از این بدتر؟!
تمامی موارد و مصادیق اسراف،اعم از مالی،فرهنگی، اعتقادی، رفتاری و ...، اسراف در حق جان آدمی و نعمت های عطای شدۀ تکوینی و تشریعی به اوست و آدمی را از درون أَصْحَابُ النَّار میکند و می سوزاند؛ اما خداوند رحمان و رحیم، آنقدر بندگانش را دوست دارد و طالب رشد، کمال و سعادت ابدی آنان است که حتی بندگان اسرافکارش را عبادی- بندگانِ من میخواند و می فرماید: ناامید نشوید، برگردید که خدا تمامی گناهان شما را یکجا می بخشد: قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ - بگو: اى بندگان من كه بر خود اسراف و ستم كردهايد! از رحمت خداوند نوميد نشويد كه خدا همۀ گناهان را مىآمرزد، زيرا او بسيار آمرزنده و مهربان است.
وَأَنِيبُوا إِلَى رَبِّكُمْ وَأَسْلِمُوا لَهُ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ ثُمَّ لَا تُنْصَرُونَ - و به سوى پروردگار تان بازگرديد و تسليم او شويد، پيش از آن كه عذاب ناگهانى دنيا و يا عذاب آخرت به شما برسد و ديگر يارى نشويد.(53)(سوره زّمر آیه 53 و 54)
پس بکوشیم تا از هر گونه اسرافی، چه مادی و چه معنوی بپرهیزیم، تا محبوب او شویم، رشد کنیم، به کمال و قُرب برسیم و گناهانمان بخشوده شود.(پایان)
قسمت چهارم :
اسراف به جان - امید به رحمت پروردگار : بدترین اثر اسراف، این است که فرمود: إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ - همانا او اسراف کنندگان را دوست ندارد؛ و تکلیف کسی که خدا او را دوست نداشته باشد و بالتبع خطاها و گناهانش را نبخشد و مورد رحمت، مغفرت و لطف خود قرار ندهد نیز معلوم است، وَأَنَّ الْمُسْرِفِينَ هُمْ أَصْحَابُ النَّار - و قطعاً مسرفان اهل آتشند و چه عاقبتی از این بدتر؟!
تمامی موارد و مصادیق اسراف،اعم از مالی،فرهنگی، اعتقادی، رفتاری و ...، اسراف در حق جان آدمی و نعمت های عطای شدۀ تکوینی و تشریعی به اوست و آدمی را از درون أَصْحَابُ النَّار میکند و می سوزاند؛ اما خداوند رحمان و رحیم، آنقدر بندگانش را دوست دارد و طالب رشد، کمال و سعادت ابدی آنان است که حتی بندگان اسرافکارش را عبادی- بندگانِ من میخواند و می فرماید: ناامید نشوید، برگردید که خدا تمامی گناهان شما را یکجا می بخشد: قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ - بگو: اى بندگان من كه بر خود اسراف و ستم كردهايد! از رحمت خداوند نوميد نشويد كه خدا همۀ گناهان را مىآمرزد، زيرا او بسيار آمرزنده و مهربان است.
وَأَنِيبُوا إِلَى رَبِّكُمْ وَأَسْلِمُوا لَهُ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ ثُمَّ لَا تُنْصَرُونَ - و به سوى پروردگار تان بازگرديد و تسليم او شويد، پيش از آن كه عذاب ناگهانى دنيا و يا عذاب آخرت به شما برسد و ديگر يارى نشويد.(53)(سوره زّمر آیه 53 و 54)
پس بکوشیم تا از هر گونه اسرافی، چه مادی و چه معنوی بپرهیزیم، تا محبوب او شویم، رشد کنیم، به کمال و قُرب برسیم و گناهانمان بخشوده شود.(پایان)
- ۴۴
- ۰۷ اسفند ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط