این نوا را به یاد تو باید نواخت

این نوا را به یاد تو باید نواخت
این شعر را باید به یاد تو نوشت
همین ساز از علاقه وجود توست
همین شعر و نوا اثباتی بر وجود توست
آری این علاقه سر مشقی از دفتر توست
چه غمگین چه شاد این نوا به یاد توست
اولین نگاه را بیاد بیار،نگاهم بسوی توست
من نوازندگی را به یاد تو آموخته ام معلوم نیست
از این همه ترانه خواندنم معلوم نیست
همه جا همان شعر را میخوانم برایت آشنا نیست
آری همه جا میخوانم شعری برای توست
میدانم اگر شنیده باشی خواهی شناخت صدای کیست
این شعر را بارها خوانده ام میشناسی شعر کیست
این شعر و نوا آواز عاشقیست
شعری که تو برایم میخواندی آری شعر توست.