پا به پای غم من پیر شد و حرف نزد

پا به پای غم من پیر شد و حرف نزد

داغ دید از من و تبخیر شد و حرف نزد


شب به شب منتظرم بودُ دلش پر ز دعا

شب به شب آمدنم دیر شد و حرف نزد


غصه میخورد که من حال خرابی دارم

از همین غصه ی من سیر شد و حرف نزد


وای از آن لحظه که حرفم دل او را سوزاند

خیس شد چشمش و دلگیر شد و حرف نزد


صورتِ پر شده از چین و چروکش یعنی . . .

پدرم خسته شد و پیر شد و حرف نزد