طــــراحـــــــ مــــــــــــاه کـــــــــــیــــــــه؟
طــــراحـــــــ مــــــــــــاه کـــــــــــیــــــــه؟
.⊱ .✦. ⊰ • ⊱ .✦. ⊰❁⊱ .✦. ⊰ • ⊱ .✦.
پارت ۸۳ | «یک پیشنهاد ساده»
صبح روز بعد...
مانلی زودتر از همیشه به شرکت رسیده بود.
روی میز طراحیاش چند پارچهی جدید، چند طرح و کلی یادداشت پخش شده بود.
او با دقت بین رنگها و مدلها انتخاب میکرد.
---
چند دقیقه بعد...
تهیونگ وارد شرکت شد.
وقتی از کنار اتاق طراحی رد شد، مانلی را دید که آنقدر مشغول کار بود که حتی متوجه حضور او نشد.
چند لحظه ایستاد.
بعد آرام گفت:
«صبح بخیر.»
مانلی کمی جا خورد و سرش را بلند کرد.
«اوه... صبح بخیر. ندیدمت.»
تهیونگ خندید.
«فهمیدم. چون وقتی کار میکنی، انگار کل دنیا رو فراموش میکنی.»
مانلی لبخند زد.
«شاید چون دوست دارم چیزی که میسازم بهترین باشه.»
تهیونگ به طرحها نگاه کرد.
«و برای همین همیشه موفق میشی.»
مانلی کمی خجالت کشید و مشغول مرتب کردن برگهها شد.
---
ظهر...
بعد از چند ساعت کار، مانلی بالاخره از پشت میز بلند شد.
اما همین که خواست از اتاق بیرون برود...
متوجه شد کیف کوچکش را روی میز جا گذاشته.
برگشت که آن را بردارد.
همان لحظه تهیونگ کیف را برداشت.
«دنبال این میگشتی؟»
مانلی لبخند زد.
«آره، ممنون.»
تهیونگ کمی مکث کرد.
بعد گفت:
«راستی... امروز بعد از تمرین، برای خوردن قهوه وقت داری؟»
مانلی با تعجب نگاهش کرد.
یک پیشنهاد ساده بود.
اما باعث شد چند لحظه سکوت کند.
بعد لبخند زد.
«آره... فکر کنم داشته باشم.»
---
تهیونگ هم لبخند زد.
«پس خوبه.»
بعد هر دو به کارشان برگشتند.
اما تا چند ساعت بعد...
هر دو بیاختیار به همان گفتوگوی کوتاه فکر میکردند.
---
عصر...
اعضا متوجه شدند حال تهیونگ کمی بهتر از همیشه است.
جین با خنده گفت:
«امروز خیلی خوشحالی. اتفاقی افتاده؟»
تهیونگ سریع جواب داد:
«نه، فقط روز خوبیه.»
اما خودش میدانست...
گاهی یک گفتوگوی کوتاه با یک نفر خاص...
میتواند تمام یک روز را تغییر دهد.
---
پایان پارت ۸۳... 🤍🌸
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
جمله پایانی ندارم
شرط ها
12 لایک
8 کامنت هر کس لطف یک دونه بزار وگرنه پاک میکنم
نارحت نشید فقط منیخوام بدونم کیا فیکم رو دوست دارن
.⊱ .✦. ⊰ • ⊱ .✦. ⊰❁⊱ .✦. ⊰ • ⊱ .✦.
پارت ۸۳ | «یک پیشنهاد ساده»
صبح روز بعد...
مانلی زودتر از همیشه به شرکت رسیده بود.
روی میز طراحیاش چند پارچهی جدید، چند طرح و کلی یادداشت پخش شده بود.
او با دقت بین رنگها و مدلها انتخاب میکرد.
---
چند دقیقه بعد...
تهیونگ وارد شرکت شد.
وقتی از کنار اتاق طراحی رد شد، مانلی را دید که آنقدر مشغول کار بود که حتی متوجه حضور او نشد.
چند لحظه ایستاد.
بعد آرام گفت:
«صبح بخیر.»
مانلی کمی جا خورد و سرش را بلند کرد.
«اوه... صبح بخیر. ندیدمت.»
تهیونگ خندید.
«فهمیدم. چون وقتی کار میکنی، انگار کل دنیا رو فراموش میکنی.»
مانلی لبخند زد.
«شاید چون دوست دارم چیزی که میسازم بهترین باشه.»
تهیونگ به طرحها نگاه کرد.
«و برای همین همیشه موفق میشی.»
مانلی کمی خجالت کشید و مشغول مرتب کردن برگهها شد.
---
ظهر...
بعد از چند ساعت کار، مانلی بالاخره از پشت میز بلند شد.
اما همین که خواست از اتاق بیرون برود...
متوجه شد کیف کوچکش را روی میز جا گذاشته.
برگشت که آن را بردارد.
همان لحظه تهیونگ کیف را برداشت.
«دنبال این میگشتی؟»
مانلی لبخند زد.
«آره، ممنون.»
تهیونگ کمی مکث کرد.
بعد گفت:
«راستی... امروز بعد از تمرین، برای خوردن قهوه وقت داری؟»
مانلی با تعجب نگاهش کرد.
یک پیشنهاد ساده بود.
اما باعث شد چند لحظه سکوت کند.
بعد لبخند زد.
«آره... فکر کنم داشته باشم.»
---
تهیونگ هم لبخند زد.
«پس خوبه.»
بعد هر دو به کارشان برگشتند.
اما تا چند ساعت بعد...
هر دو بیاختیار به همان گفتوگوی کوتاه فکر میکردند.
---
عصر...
اعضا متوجه شدند حال تهیونگ کمی بهتر از همیشه است.
جین با خنده گفت:
«امروز خیلی خوشحالی. اتفاقی افتاده؟»
تهیونگ سریع جواب داد:
«نه، فقط روز خوبیه.»
اما خودش میدانست...
گاهی یک گفتوگوی کوتاه با یک نفر خاص...
میتواند تمام یک روز را تغییر دهد.
---
پایان پارت ۸۳... 🤍🌸
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
جمله پایانی ندارم
شرط ها
12 لایک
8 کامنت هر کس لطف یک دونه بزار وگرنه پاک میکنم
نارحت نشید فقط منیخوام بدونم کیا فیکم رو دوست دارن
- ۶۲۹
- ۱۲ مرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۷)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط