مـــن دنــبــال کـســی مـیـگـردم کــه تـو بـهـــار ک زنـگ

مـــن دنــبــال کـســی مـیـگـردم کــه تـو بـهـــار ک زنـگ بـزنــم بـدون هیــچ دلـیــلی بـگـم : « مـیــای زیــر ایـن رگبـار بــارون و هـوای خــوش بــریــم بــیـرون قــدم بــزنــیــم؟ »
در جــوابــم فــقـط بـگــه: « نــیــم سـاعت دیــگــه کـجـا بـاشـم؟ »
.
.
تــوی تــابســتـون ک زنـگ بـزنــم بـدون هـیـچ دلیــلی بگـم: « میــای بـریـم تـو خـیـابــون تـا هــرجــا شـد قـدم بـزنـیم؟ »
در جـوابـم فـقـط بـگـه: « نـاهـار اونـجـایـی میــریـم ک مـن میگمــــا ! »
.
.
تـو پـایـیـز ک زنگ بـزنـم بـدون هـیچ دلیــلی بـگـم: « مـیـای صــدای نـالـه ی بـرگـارو در بـیـاریـم خش خش کــنــن؟ »
در جــوابــم فـقـط بـگـه: « دوربـیـنـتـم بیــار! »
.
.
تـوی زمـسـتـون ک زنـگ بـزنـم بـدون هـیـچ دلیــلی بـگــم : « درخـتـای خـیـابون مـنتظــرن بــا ی عـالـمه بــرف » .. بـعـد بــا تـردیـد بـپـرســم : « مـیــای دیـگـهـ؟ »
در جـوابـم بـدون مـکـث بـگـه : « ی جفـت دسـت کــش میــارم! ی لنـــگش واســه تــو ی لنگـشم واسـه مــن.. سـر ایـنکـه دسـتـای گـره شــدمـون تـوی جـیــب کـی بـاشـه بـعـداً تـصـمـیـم مـیـگـیـریـم! »