دل بــســـپــار…

دل بــســـپــار…
به آتشی که نمی سوزاند
” ابراهیم ” را
و دریایی که غرق نمی کند
” موسی ” را
نهنگی که نمیخورد
“یونس”را
کودکی که مادرش او را
به دست موجهای ” نیل ” می سپارد
تا برسد به خانه ی تشنه به خونش
دیگری را برادرانش به چاه می اندازند
سر از خانه ی عزیز مصر درمی آورد
آیا هنوز هم نیاموختی ؟!
که اگر همه ی عالم
قصد ضرر رساندن به تو را داشته باشند
و خدا نخواهد ،
” نمی توانند “
پس
به ” تدبیرش ” اعتماد کن
به ” حکمتش ” دل بسپار
به او ” توکل ” کن
و به سمت او ”قدمی بردار”…
وقتی ردپای محبت خویش رادرقلب کسی باقی بگذاری بیشترازحاضرین،حاضر خواهی بود،حتی اگراز دیده غایب باشی..