صنعت آیدل کیپاپ روی عملکرد و سبک تقریباً به اندازه توانای

صنعت آیدل کیپاپ روی عملکرد و سبک تقریباً به اندازه توانایی موسیقی تأکید داره که این باعث میشه برنامه‌های موسیقی هفتگی هم تو رادیو و هم تو تلویزیون کابلی به یکی از مهم‌ترین کانال‌های تبلیغاتی استعدادها تبدیل بشن. در نتیجه، گروه‌های آیدل بی‌شماری هر هفته به دنبال جایگاه‌های پخش محدودین. گروه هایی که با اجرای دبیوشون موفق نمیشن طرفدارهای قابل توجهی پیدا کنن یا حداقل هفته اول دبیوشون، بعیده که توجه بیشتری رو به خودشون جلب کنن. اجراهای قسمت هفته آینده هرگز تضمین نمیشن و بعضی از اجراها باید متناسب با زمان نمایش کوتاه بشن، یعنی ممکنه هنرمندها همیشه این شانس رو نداشته باشن که همه چیزهایی رو که دارن ارائه بدن. این برای هنرمندهای تثبیت شده مشکلی نداره، اما حضور تو شوهای موسیقی میتونه باعث شکست آیدل هایی که تازه دبیو کردن -حتی اونهایی که توسط شرکت‌های مدیریتی بزرگ حمایت میشن- تو حرفه‌شون بشه. به عبارت دیگه، آینده بی‌تی‌اس وابسته به اجرای دبیوشون بود. جین هنوز تنش اون مرحله رو به یاد داره:
_بخشی تو رقص "No More Dream" وجود داره که توش باید با لیریک "این یه دروغه" بپرم، اما برعکس، ما از زمانی که رو استیجیم، میکروفون و مانیتورهای گوش رو به شلوارمون وصل کردیم.
در واقع روی صحنه به دلیل وزن اضافی، هر دفعه که بعد از پرش پایین میومدم، شلوارم کم کم پایین میومد. ذهنم خالی شد و از اونجایی که تازه وارد بودم، نمیتونستم فریاد بزنم: «بیایید یه بار دیگه انجامش بدیم!» بنابراین فکر کردم اولین اجرام رو خراب کردم و گریه کردم.
اما ترس جین بی‌اساس بود، چون بی‌تی‌اس یه ابرسلاح آماده داشت تا تماشاگرها رو تو یه حرکت به دام بندازه: برک دنس نیمه دوم «We are bullet proof PT.2». تو این سکانس، جیهوپ با فرود زانو (حرکتی که منجر به آسیب دیدگیش شد) پرش رو انجام میده و جیمین روی اون میچرخه. بعدش جیمین برمیگرده و کلاهش رو پرتاب میکنه که جونگکوک قبل از شروع رقصش اون رو میگیره. جیهوپ به یاد میاره که این ترتیب چطور به وجود اومد:
_ما در حال تمرین بودیم که سون سونگ‌دوک سئون‌سانگنیم پیشنهاد داد: «میخواید هر کدوم تخصصتون رو تو نیمه دوم آهنگ نشون بدید؟» بنابراین هر کدوم طراحی رقص رو توسعه دادیم و سه نفرمون پشت در استودیوی تمرین، تشک ها رو پهن کردیم و بارها و بارها تمرین کردیم.