ﺻﺪﺍﯼ ﻧﻔﺲ ﻫﺎﻣﻮ ﻣﯿﺸﻨﻮﻥ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﻥ ﺧﻠﻮﺗﻤﻮ ﻣﯿﺸﮑﻨﻦ

ﺻﺪﺍﯼ ﻧﻔﺲ ﻫﺎﻣﻮ ﻣﯿﺸﻨﻮﻥ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﻥ ﺧﻠﻮﺗﻤﻮ ﻣﯿﺸﮑﻨﻦ
ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯﻩ ﺗﻮ ﺫﻫﻨﻢ ﻫﯿﭽﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﻏﺮﻕ ﺗﻮ ﺍﯾﻦ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﻫﯿﺴﺘﺮﯾﮏ
ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯﻩ ﺗﻨﻬﺎﻡ ﺗﻮ ﺧﻮﻧﻤﻮﻥ ﺑﺎ ﺩﯾﻮﺍﺭﺍﺵ ﯾﻪ ﺳﻘﻔﻪ ﺭﻭﯾﻪ ﺍﻭﻥ
ﻭﻟﯽ ﻫﺮ ﭼﯽ ﺯﺩﻥ ﺑﺎ ﻗﻠﻢ ﺑﻪ ﺳﺮﻡ ﻣﯿﺮﺳﯿﺪﻡ ﺑﻪ ﻓﮑﺮﺍﻡ ﺑﻪ ﺩﺭﮎ ﻣﺜﻼ ﺑﻪ ﺩﺭﮎ ﻣﺜﻼ
ﺑﻪ ﺩﺭﮎ ﮐﻪ ﺩﺭﮎ ﻧﻤﯿﺸﻪ ﺣﺮﻓﺎﻡ ﺍﺻﻼ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺎﺩﻩ ﮔﻔﺘﻢ ﺍﺯ ﻗﺒﻠﻮ
ﺑﻪ ﺩﺭﮎ ﮐﻪ ﻣﺸﮑﻼﺗﻢ ﺣﻞ ﻧﻤﯿﺸﻦ
ﻧﻪ ﺑﻪ ﺳﻼﻣﺖ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﻧﻤﻮﻧﺪﻩ ﭘﯿﺸﻢ
ﺑﻪ ﺩﺭﮎ ﻫﻤﻪ ﯼ ﺩﻧﯿﺎ ﻣﺎﻝ ﺗﻮ
ﺍﺻﻼ ﻧﻮﺵ ﺟﻮﻧﺖ ﻫﺮ ﭼﯽ ﺧﻮﺭﺩﯼ ﻣﺎﻟﻪ ﻣﻔﺖ
ﻣﻦ ﺩﺭﺱ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﺍﺯ ﻫﺮ ﭼﯽ ﮐﻪ ﺍﻭﻣﺪ ﺑﻪ ﺳﺮﻡ ﺩﯾﮕﻪ ﻭﺍﻧﻤﯿﺴﻢ ﺑﻬﻢ ﺿﺮﺑﻪ ﺑﺰﻧﻦ
ﺍﮔﻪ ﺍﻭﻣﺪﻡ ﻭﺍﺳﻪ ﺷﮑﺎﯾﺖ ﭘﯿﺸﺖ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﮐﺎﺭﺍ ﺣﻤﺎﯾﺖ ﻧﻤﯿﺸﻪ
ﺁﺧﻪ ﻧﻮﺭ ﭼﺸﯽ ﻧﺒﻮﺩﯾﻢ ﮐﻪ ﺷﺎﺧﺸﯿﻢ ﺑﯽ ﺧﻮﺩﯼ
ﺗﻮ ﻫﻢ ﻭﺍﺳﻪ ﯼ ﻣﺎ ﮐﺎﺭﯼ ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﯽ ﮐﻨﯽ
ﺑﻪ ﺩﺭﮎ ﮐﻪ ﻫﻨﺮ ﺩﺳﺖ ﮐﺎﺳﺒﺎﯾﻪ ﺑﯽ ﻫﻨﺮﻩ
ﺍﮔﺮ ﮔﺮﮒ ﻧﺒﺎﺷﯽ ﻣﯿﮑﺸﻨﻮ ﻣﯿﺨﻮﺭﻧﺖ
ﺗﻮﯼ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﺑﺎ ﻣﺎﻓﯿﺎﯼ ﭘﺮ ﺭﻧﮓ
ﻫﻤﻮﻧﺎ ﮐﻪ ﻣﯿﺨﻮﺍﺳﺘﻦ ﻣﺎ ﻧﺒﺎﺷﯿﻢ ﻋﻤﺮﺍ
ﺑﻪ ﺩﺭﮎ ﮐﻪ ﻭﺍﺳﻪ ﯼ ﻣﺎ ﻭﻗﺘﺶ ﻧﺮﺳﯿﺪ
ﺑﻪ ﺩﺭﮎ ﮐﻪ ﺭﻭﯾﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﺣﻘﺶ ﻧﺮﺳﯿﺪ
ﺑﻪ ﺩﺭﮎ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺑﺎ ﻋﺸﻖ ﺧﻮﻧﺪﻡ ﻭﺍﺳﺘﻮ
ﺍﺯ ﺍﻭﻥ ﻫﻤﻪ ﻋﺸﻖ ﻫﯿﭽﯽ ﻧﻤﻮﻧﺪﻩ ﻭﺍﺳﻢ
ﺍﺻﻼ ﻣﻬﻢ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﻨﻮ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻣﯿﺬﺍﺭﯼ
ﺣﺘﯽ ﻣﻬﻢ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﻪ ﺩﻭﺳﻢ ﻧﺪﺍﺭﯼ
ﺣﺎﻻ ﮐﺎﺭ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺟﺎ ﺭﺳﯿﺪﻩ ﺩﯾﮕﻪ ﻣﻬﻢ ﻧﯽ ﺣﺮﻓﺎﻣﻮ ﺑﺎﻭﺭ ﻧﺪﺍﺭﯼ
ﻫﯽ ﻧﮕﻮ ﺣﺮﺹ ﭼﯿﺮﻭ ﻣﯿﺨﻮﺭﯼ
ﺍﯾﻦ ﻋﻤﺮﻩ ﻣﻨﻪ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﻩ ﻣﯿﺮﻩ ﺑﯽ ﺧﻮﺩﯼ
ﻣﺎ ﻫﻤﻪ ﯼ ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻮ ﺳﺎﺑﯿﺪﯾﻢ ﺑﻪ ﺍﻟﮑﻮ
ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﻭﺍﺳﻪ ﻣﺎ ﺭﺍﻫﯽ ﻧﯽ ﺑﻪ ﺩﺭﮎ
ﺑﻪ ﺩﺭﮎ ﮐﻪ ﺍﺧﻤﺎﻡ ﺍﺯ ﻫﻢ ﺑﺎﺯ ﻧﻤﯿﺸﻦ
ﺑﻪ ﺩﺭﮎ ﮐﻪ ﭘﻮﻻﻡ ﭘﺲ ﺍﻧﺪﺍﺯ ﻧﻤﯿﺸﻦ
ﺑﻪ ﺩﺭﮎ ﮐﻪ ﻓﺮﺩﺍ ﻣﺎﻟﻪ ﻣﺎ ﻧﻤﯿﺸﻪ
ﺑﻪ ﺩﺭﮎ ﮐﻪ ﺩﺭﺍﯾﻪ ﺑﺴﺘﻪ ﻭﺍ ﻧﻤﯿﺸﻪ
ﻣﻦ ﻫﯿﺸﮑﯽ ﺭﻭ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﻣﻦ ﻫﯿﺸﮑﯽ ﻫﻢ ﻧﻤﯿﺨﻮﺍﻡ
ﻣﻦ ﻫﯿﭽﯽ ﻧﺪ ﺍ ﺷﺘﻤﻮ ﺩﯾﮕﻪ ﻫﯿﭽﯽ ﻫﻢ ﻧﻤﯿﺨﻮﺍﻡ
ﻧﻪ ﺩﯾﮕﻪ ﺍﺯ ﮐﺴﯽ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﯼ ﺩﺍﺭﻡ
ﻧﻪ ﺩﯾﮕﻪ ﻣﯿﺨﻮﺍﻡ ﺑﺎﺷﻪ ﻫﻤﺼﺪﺍﯾﯽ ﺑﺎ ﻣﻦ
ﻧﻪ ﺩﯾﮕﻪ ﻣﻮﻧﺪﻩ ﻭﺍﺳﻢ ﺑﻪ ﺁﯾﻨﺪﻩ ﻣﯿﻠﯽ
ﻧﻪ ﺩﯾﮕﻪ ﻓﮏ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﺑﻪ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻡ ﺧﯿﻠﯿﻦ
ﻣﻦ ﻫﻤﻮﻧﯿﻢ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣﺠﻨﻮﻥ ﺗﻮﺑﻪ ﮐﺮﺩﻡ
ﺣﺎﻻ ﺁزﺍﺩﻩ ﮐﻪ ﻭﺍﺳﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﺻﻔﺎ ﮐﻨﻪ ﻟﯿﻠﯽ