✖✖وقـتے کہ دوســـــش دارے✖✖

✖✖وقـتے کہ دوســـــش دارے✖✖

ﻭﻗﺘﯽ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﺣﺪ ﺩﻭستش ﺩﺍﺭﯼ,

ﺣﺴﻮﺩ ﻣﯽ ﺷﯽ...

ﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﺷﯽ...

ﭼﺸﻢ ﺩﯾﺪﻥ ﻧﮕﺎﻫﺎﯼ ﺑﻘﯿﻪ ﺭﻭ ﺑﻬﺶ ﻧﺪﺍﺭﯼ...

ﭼﺸﻢ ﻧﺪﺍﺭﯼ ﺑﺒﯿﻨﯽ ﻏﯿﺮ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺑﺎ ﺑﻘﯿﻪ ﻫﻢ ﺣﺮﻑ ﻣﯽ ﺯﻧﻪ..

مدام نگرانو دلواپسی...

ﻫﻤﺶ الکی ﺍﺯﺵ ﺩﻟﮕﯿﺮﻭ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﻣﯽ ﺷیو همین باعث شروع بحثو دعوا میشه...

ازت دلگیر میشه...

ناراحت میشه...

فک میکنه به درد هم نمیخورید...

فک میکنه زیادیه تو زندگیت!

فک میکنه نباشه راحت تری..
.
ولی نمیدونه تمامه اینا از رو دوست داشتنه...
از رو عشقه!!

یه عشق واقعی...

یهو دعواها شروع میشه...

دعواها اوج میگیرن...بیشترو بیشتر میشن...
آخرشم...
آخرشم همه چی تموم میشه...



ولی چرا اینجوری شد؟؟!
قسم میخورم ﻫﻤﺶ ﺍﺯ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺯﯾﺎﺩﻩ...
وقتی بیش از حد دوسش داشته باشی...
از دستش میدی...
انگار این قانونه طبیعته.
ﻭﻗﺘﯽ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﺣﺪ ﺩﻭستش ﺩﺍشته باشی ...
اون دیگه نمی بینتت ....↻↻↻
دیدگاه ها (۵)

ترجیح میدم تنها باشم و افسوس بخورم ..تا این اینکه افسوس باشم...

امروز با تمام دنیا قهرم اما اگر تو صدایم کنی برمیگردم و با ه...

هيييي متنفرم از خودم بخاطر حماقتام بخاطر اشتباهام بخاطر همه ...

به سلامتی اونیکه تو دردناکترین لحظه ها، سنگینیه سکوت رو تحمل...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط