قرائتِ با لکنت و لهجهٔ غیرعربی، اما مورد قبول عرش

قرائتِ با لکنت و لهجهٔ غیرعربی، اما مورد قبول عرش

در سوی دیگر ماجرا، روایتی در کافی شریف آمده دربارهٔ کسانی که زبانشان قدرت تلفظ فصیح حروف عربی را ندارد اما از روی ایمان می‌خوانند:

عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع) قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ (ص):

«إِنَّ الرَّجُلَ الْأَعْجَمِيَّ مِنْ أُمَّتِي لَيَقْرَأُ الْقُرْآنَ بِعَجَمِيَّتِهِ، فَتَرْفَعُهُ الْمَلَائِكَةُ عَلَى عَرَبِيَّةٍ.»

(همانا مرد غیرعرب (یا دارای لکنت و لهجه) از امّت من، قرآن را به شیوهٔ غیرفصیح یا با لهجهٔ بومی خویش می‌خواند؛ اما فرشتگان الهی آن را به صورت عربیِ فصیح و درست بالا می‌برند و به پیشگاه الهی عرضه می‌دارند.)

📚 منابع:

الکافی، شیخ کلینی، ج ۲، ص ۶۱۹ ، ح ۱.
الجعفریات، ص ۲۲۷.
مستدرک الوسائل، ج ۴، ص ۲۷۹، ح ۴۶۹۹.



....هیهات من الذله.....