ﻣﻦ ﮐﻪ ﺗﺴﺒﻴﺢ ﻧﺒﻮﺩﻡ ، ﺗﻮ ﻣﺮﺍ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪﯼ ﻣﺸﺖ ﺑﺮ ﻣﻬﺮﻩ ﺗ
ﻣﻦ ﮐﻪ ﺗﺴﺒﻴﺢ ﻧﺒﻮﺩﻡ ، ﺗﻮ ﻣﺮﺍ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪﯼ ﻣﺸﺖ ﺑﺮ ﻣﻬﺮﻩ ﺗﻨﻬﺎﻳﯽ ﻣﻦ ﭘﻴﭽﺎﻧﺪﯼ ﻣﻬﺮ ﺩﺳﺘﺎﻥ ﺗﻮ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺩﻋﺎﻳﯽ ﻣﯽ ﮔﺸﺖ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﺩﻭﺭ ﺯﺩﯼ ﺫﻫﻦ ﻣﺮﺍ ﮔﺮﺩﺍﻧﺪﯼ ﺫﮐﺮﻫﺎ ﮔﻔﺘﯽ ﻭ ﺑﺮ ﮔﻔﺘﻪ ﺧﻮﺩ ﺧﻨﺪﻳﺪﯼ ﺍﺯ ﻫﻤﻴﻦ ﻧﻐﻤﻪ ﯼ ﺗﺎﺭﻳﮏ ﻣﺮﺍ ﺗﺮﺳﺎﻧﺪﯼ ﺑﺮ ﻟﺒﺖ ﻧﺎﻡ ﺧﺪﺍ ﺑﻮﺩ،ﺧﺪﺍ ﺷﺎﻫﺪ ﻣﺎﺳﺖ ﺑﺮ ﻟﺒﺖ ﻧﺎﻡ ﺧﺪﺍ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻣﺮﺍ ﺭﻗﺼﺎﻧﺪﯼ ! ﺩﺳﺖ ﻭﻳﺮﺍﻧﮕﺮ ﺗﻮ ﻋﺎﺩﺕ ﭼﺮﺧﻴﺪﻥ ﺩﺍﺷﺖ ﻋﺎﺩﺗﺖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻏﻠﻂ ﭼﺮﺧﻪ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺧﻮﺍﻧﺪﯼ ﻗﻠﺐ ﺻﺪ ﭘﺎﺭﻩ ﻣﻦ ﻣﻬﺮﻩ ﺻﺪ ﺩﺍﻧﻪ ﻧﺒﻮﺩ ﺗﻮ ﻭﻟﯽ ﮔﺸﺘﯽ ﻭ ﺍﻳﻦ ﮔﻤﺸﺪﻩ ﺭﺍ ﻟﺮﺯﺍﻧﺪﯼ ﺟﻤﻊ ﮐﻦ، ﺭﺷﺘﻪ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺩﻟﻢ ﭘﺎﺭﻩ ﺷﺪﺳﺖ ﻣﻦ ﮐﻪ ﺗﺴﺒﻴﺢ ﻧﺒﻮﺩﻡ، ﺗﻮ ﭼﺮﺍ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪﯼ؟س.کشاورز.مهری
- ۱.۱k
- ۱۷ فروردین ۱۳۹۳
دیدگاه ها (۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط