((( پناه بی پناهان )))

((( پناه بی پناهان )))

ای پناهِ بی پناهان : ای خدا .

ای. نوایِ بی نوایان : ای خدا .


ای که شب ها ماه مشعلدارِ توست .

رونقِ خورشید از انوارِ توست .


ای که شیرِ مادران را , خون کنی .

بر خلایق , مهرِ خود افزون کنی .


ای که اَبرِ آسمان سقّایِِ توست .

گلشن و گل , هذیه یِ زیبایِ توست .


ای که بر دوستان و هم بر دشمنان .

هدیه کردی رحمتت را بی امان .


هر کسی که زاده شد , مهمانِ توست .

ریزه خوار از نعمت و این خوانِ توست .


بنده ام من , بنده یِ ناچیزِ تو .

رو سیه در روزِ رستاخیزِ تو .


* تو طبیبی و منم بیمارِ تو .

خواهشی دارم از آن دربارِ تو .


بارعام ده , این گدایِ خسته را .

مرغکی بی بال و , پر بشکسته را .



تا بگیرد از گذشته , انتقام .

انتقامِ روشنی را , از ظَلام .


* مژده ای از هاتفی آمد به گوش :

* خالقی داری عظیما , پرده پوش .

==================
شاعر= عبدالعظیم عربی از خوزستان .