خدایا خودت گفتی خانه ام نا پیداست

خدایا خودت گفتی خانه ام نا پیداست
خودت گفتی به هر حال و زمانی یاد من پیداست
از آن سر تا به این سر در تمام دنیا
دستهایی دیدم که به سوی آسمانند
به سوی آسمانند...و تو را شاکر
خدایا خود دانی یادت هر دم با من است
زمزمه نامت و یادت... آرامش دل است
پس چرا باید برای دیدنت
به یک گوشه از خاک دنیا روم
و یا برای شکر کردنت
به تکه ای گل سجده کنم
خدایا خانه ات در وجود و در جسم من است
جایگاهت در روح و در قلب من است