یک نفرگوشه ی محرابِ دلم زندانی ست!

یک نفرگوشه ی محرابِ دلم زندانی ست!
به خیالشکه درآن جاخبرازمهمانی ست!
دُزدناشی ست به کاهی،دلِ خودخوش کرده
بی نواهیچ نداندکه خودش قربانی ست!
گفتمش:دست بکش ازمنِ ویرانه.برو
ظاهرم گرچه خوشست باطنِ من بارانی ست.
حرف هایم همه راسهل گرفت ونَشِنید!
باخودش گفته که:این شب زده رادرمانی ست!
من به صدگونه زبان گفتمش:ای دیوانه
فکرکردی که مُداوابه همین آسانی ست؟
خنده زدبرمن وبرکُنجِ دلم تکیه نمود
گفت:آخرشبِ یلدایِ تورا پایانی ست
کاش او هم برودازبرِاین سوخته دل
بی سبب در پیِ آرامشِ این توفانیست!