زن

زن
شبےست
کہ ماه را بہ آغـوش کشیده
بہ نجوایش گـوش کن

مثل ِستاره اے
کہ بـوسہ را دوست دارد...

دنیاے زن
با روشنے روزهاے زمین فرق دارد

شیرین ترین پیچیدگےها
در انبوه مـوهایش ، نوازش مےشود
عطرِ دل بستگےاش
در بہشتےترین باغ هاے خیال
بہ مشام نمےرسد

دوست داشتنش
وعده ے
خـداوند تمام ادیان اسـت
با ایمانے از بدو تولد
زن آیینہ ے تـو بودن است
تنہا کمے
شنیدن هایت را نیازمند...
رد دستانت را
طمـع بسیار
و گرمے آغوشت را...
میل بےکران زمستانے دارد.

شکوه شبانہ ےتنہاےاش خواستنےست

بہ قدر یڪ دوستـت دارم

عشـق بہ زن
ستایش بےکران خلقت است
در زیباترین آیہ هاے بـودن...