بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت اول :
آدمی، آنقدر مشغول و درگیر ظواهر می‌ شود که نسبت به باطن‌ها، بی‌ توجه و از آن غافل می‌گردد؛ حال فرقی ندارد که موضوع ظاهر و باطن عبادتی چون نماز باشد و یا هر کار و کلام دیگری؛ در حالی که هر چیزی، هر کاری و هر کلامی، باطن و روحی دارد که اصل همان است.
به عنوان مثال، به جملۀ من تو را دوست دارم دقت نمایید که در هر زبانی شناخته شده، رایج، لطیف و زیباست؛ اما فرق است بین قصد یا باطن و یا همان روح این جمله و آن چه که مقصود را منتقل می‌کند. ممکن است این جمله موضوع یک مقاله باشد، یا دیکته باشد، یا یک انشاء و یا در شعر و داستان بیاید؛ اما مخاطب، با روح خودش، روح این کلام را درک می‌کند که کدام است.
اهل عصمت علیهم السلام نیز مانند هر بشر دیگری، روح و جسم دارند - قرآن مجید، ظاهر و باطن دارد - قبله ظاهری دارد که یک چهاردیواری از سنگ است و باطنی دارد که همان ولایت است - نماز، روزه، حج، جهاد و نیز ظاهری دارند که با جسم و اعضا به انجام می‌رسند و باطنی دارند که همان ولایت است؛ لذا اگر ولایت نباشد، تمامی آنها اجسام و کالبد‌های بی‌روح و مُرده می‌باشند.
پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله، در خطبه غدیر خم فرموند: مَعاشِرَ النّاسِ، أَنَا صِراطُ الله الْمُسْتَقيمُ الَّذي أَمَرَکُمْ بِاتِّباعِهِ، ثُمَّ عَلِي مِنْ بَعْدي. ثُمَّ وُلْدي مِنْ صُلْبِهِ أَئِمَّةُ (الْهُدي)، يَهْدونَ إِلَي الْحَقِّ وَ بِهِ يَعْدِلونَ - ای مردم! صراط مستقيم خداوند منم که شما را به پيروی آن امر فرموده. و پس از من علی است و آن گاه فرزندانم از نسل او، پيشوايان راه راستند که به درستی و راستی راهنمايند و به آن حکم و دعوت کنند.
و سپس سورۀ حمد را از ابتدا تا انتها تلاوت نمودند و افزودند: فِي نَزَلَتْ وَفيهِمْ (وَالله) نَزَلَتْ - به خدا قسم که این سوره دربارۀ من و آنها نازل شده است. این یعنی همان روح صراط مستقیم، سورۀ حمد و نماز که پیامبر اکرم و اهل بیت علیهم السلام می‌باشند.
حضرت امام رضا علیه السلام در آن بیانات ژرف در مورد امامت و امام فرمودند: بِالْإِمَامِ تَمَامُ اَلصَّلاَةِ وَ اَلزَّکَاةِ وَ اَلصِّیَامِ وَ اَلْحَجِّ وَ اَلْجِهَادِ وَ تَوْفِیرُ اَلْفَیْ‏ءِ وَ اَلصَّدَقَاتِ وَ إِمْضَاءُ اَلْحُدُودِ وَ اَلْأَحْکَامِ وَ مَنْعُ اَلثُّغُورِ وَ - بوسیله امامت نماز و روزه و زکاة و حج و جهاد درست کامل و تمام مى‏شوند، غنیمت و صدقات بسیار مى‏گردند، حدود و احکام اجرا مى‏شوند، مرزها و نواحى کشور مصون مى‏شوند. (اصول کافی، ج1، کتاب الحجة و ...)(ادامه دارد...)