بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت دوم :
اولویت دوم - مودت : گام نخست شناخت است، انسان تا کسی یا چیزی را نشناسد، او برایش مجهول است و قطعاً ارادت و مودت یا بغض و دشمنی هم نسبت به او ندارد. اما دلیلی ندارد که هر کسی به شخصی یا چیزی که شناخت و معرفتی پیدا کرد، آن را دوست هم داشته باشد. مگر ابلیس خدا را نمی شناخت؟ مگر بلعم باعور خداشناس نبود، مگر سامریِ گوساله ساز، از عرفای امت موسی علیه السلام نبود؟مگر دشمنان اهل بیت علیهم السلام، آنان را نمی شناختند؟!
چرا مودت و محبت؟ مکرر در مباحث متفاوت بیان گردید که انسان اگر نشناسد که موضعش صفر است، اما پس از آن که شناخت، دنبال چیزی نمیرود که آن را می شناسد، بلکه دنبال کسی یا چیزی می رود که آن را دوست دارد. امت باید از امام تبعیت و پیروی کند و این امر آن طور که باید محقق نمی شود، مگر وقتی که نسبت به امام خود،بعد از شناخت و معرفت، مودت و محبت نیز داشته باشد. از این رو نفرمود: آن بشارت بزرگ همه انبیا و اجر رسالت خاتم انبیای الهی صلوات الله علیه و آله، در شناخت اهل بیت اوست،بلکه فرمود: در مودت به آنهاست: ذَلِكَ الَّذِي يُبَشِّرُ اللَّهُ عِبَادَهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ قُل لَّا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّاالْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى وَمَن يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَّزِدْ لَهُ فِيهَا حُسْنًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ - اين همان چيزى است كه خداوند، آن بندگان خود را كه ايمان آورده و عملهاى شايسته كردهاند بدان بشارت مى دهد.
بگو: ازشما در مقابل اين ابلاغ رسالت خود جز محبت قلبى و عملى درباره خويشاوندانم مزدى نمىطلبم،و هر كس كار نيكى انجام دهد بر اين محبت بيفزايد ما برايش در آن، نيكى مى افزاييم برپاداش طبيعيش حد اقل ده برابر اضافه مىكنيم،حقّا كه خداوند آمرزنده و شكرگزار است.(سوره شوری آیه 23)
اولویت سوم - اطاعت : آدمی، گاه خلاف شناخت خود از حق و حقیقت عمل میکند حتی در امور جزئی و شخصی، میداند فلان کار به ضرر اوست،اما انجام میدهد و گاهی حتی به محبوب خود نیز خیانت می کند - گاهی دچار غفلت و نسیان - فراموشی میشود و راهش را کج میکند و اما همه اینها سبب انحراف و در نهایت خروج و دور شدنش از صراط مستقیم می گردد که نتیجهای جز ضلالت و هلاکت خودش در بر ندارد.
از این رو، اصل را بر اطاعت و پیروی و تبعیت قرار داد. فرمود: اصلاً من رسولی نفرستادم، مگر برای این که باذن الله اطاعت شود، هر کس هم که از اطاعت خارج شد، به خودش ظلم کرده و سریعاً برگردد به نزد رسول خدا و استغفار کند.(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت دوم :
اولویت دوم - مودت : گام نخست شناخت است، انسان تا کسی یا چیزی را نشناسد، او برایش مجهول است و قطعاً ارادت و مودت یا بغض و دشمنی هم نسبت به او ندارد. اما دلیلی ندارد که هر کسی به شخصی یا چیزی که شناخت و معرفتی پیدا کرد، آن را دوست هم داشته باشد. مگر ابلیس خدا را نمی شناخت؟ مگر بلعم باعور خداشناس نبود، مگر سامریِ گوساله ساز، از عرفای امت موسی علیه السلام نبود؟مگر دشمنان اهل بیت علیهم السلام، آنان را نمی شناختند؟!
چرا مودت و محبت؟ مکرر در مباحث متفاوت بیان گردید که انسان اگر نشناسد که موضعش صفر است، اما پس از آن که شناخت، دنبال چیزی نمیرود که آن را می شناسد، بلکه دنبال کسی یا چیزی می رود که آن را دوست دارد. امت باید از امام تبعیت و پیروی کند و این امر آن طور که باید محقق نمی شود، مگر وقتی که نسبت به امام خود،بعد از شناخت و معرفت، مودت و محبت نیز داشته باشد. از این رو نفرمود: آن بشارت بزرگ همه انبیا و اجر رسالت خاتم انبیای الهی صلوات الله علیه و آله، در شناخت اهل بیت اوست،بلکه فرمود: در مودت به آنهاست: ذَلِكَ الَّذِي يُبَشِّرُ اللَّهُ عِبَادَهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ قُل لَّا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّاالْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى وَمَن يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَّزِدْ لَهُ فِيهَا حُسْنًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ - اين همان چيزى است كه خداوند، آن بندگان خود را كه ايمان آورده و عملهاى شايسته كردهاند بدان بشارت مى دهد.
بگو: ازشما در مقابل اين ابلاغ رسالت خود جز محبت قلبى و عملى درباره خويشاوندانم مزدى نمىطلبم،و هر كس كار نيكى انجام دهد بر اين محبت بيفزايد ما برايش در آن، نيكى مى افزاييم برپاداش طبيعيش حد اقل ده برابر اضافه مىكنيم،حقّا كه خداوند آمرزنده و شكرگزار است.(سوره شوری آیه 23)
اولویت سوم - اطاعت : آدمی، گاه خلاف شناخت خود از حق و حقیقت عمل میکند حتی در امور جزئی و شخصی، میداند فلان کار به ضرر اوست،اما انجام میدهد و گاهی حتی به محبوب خود نیز خیانت می کند - گاهی دچار غفلت و نسیان - فراموشی میشود و راهش را کج میکند و اما همه اینها سبب انحراف و در نهایت خروج و دور شدنش از صراط مستقیم می گردد که نتیجهای جز ضلالت و هلاکت خودش در بر ندارد.
از این رو، اصل را بر اطاعت و پیروی و تبعیت قرار داد. فرمود: اصلاً من رسولی نفرستادم، مگر برای این که باذن الله اطاعت شود، هر کس هم که از اطاعت خارج شد، به خودش ظلم کرده و سریعاً برگردد به نزد رسول خدا و استغفار کند.(ادامه دارد...)
- ۸۰
- ۰۴ مرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط