این شعر به صورت عمودی و افقی یک جور خوانده می‌شود (ماتریس

این شعر به صورت عمودی و افقی یک جور خوانده می‌شود (ماتریس متقارن ادبی)
از چهره افروخته گل را مشکن!
افروخته رخ مرو تو دیگر به چمن!
گل را تو دگر مکن خجل ای مه من!
مشکن به چمن ای مه من قدر سخن!

.
شنیدی میگن جملات کوتاه زیاد به دل میشینه... (به بهشت نمیروم گر مادرم آنجا نباشد)