نفس عمیق بکشیم

نفس عمیق بکشیم .
طوری که رگ های خونی پشت سرمان باد کند .
و رگ های روی پیشانی هم ، قرمز شوند و تمام سرمان درد بگیرد ، ریه هایمان طوری خنک شود که انگار یک پارچ آب یخ داخلش ریختیم .
نفس عمیق بکشیم .
چون عطرش را حس میکنم .
همراه با باد می آید ، حتما این ذرات سنگین را ، به طرز غیر قابل باوری ، باد به اینجا آورده .
بوی آدامس میدهد ، اما وقتی کامل به داخل میکشی مغزت جیغ دل انگیزی میزند .
گمونم حالا میتوان گفت یک بمب شیمیایی است .
دیدگاه ها (۰)

انتهای آن را فهمیدم درست وقتی که در تاریکی بود هیچ چیز جز شر...

دانشجویی اَلدنگ بودم با شاید پانزده سال تجربه در درد تحصیلی ...

چه درد آور است قیافه اش وقتی عصبی هستم .جهان را میگویم ...مه...

معدن را فراموش کن پیر مرد دوستِ پیر من ...بیا بریم .امروز هم...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط