زن که باشی دوست داری موهایت را دست باد بسپاری که باد در م

زن که باشی دوست داری موهایت را دست باد بسپاری که باد در موهایت بپچید و

عطر موهایت را با خودش ببرد همه جا از پیچ و خم های مشامش گذر کند بکارت

مشامش را نشانه رود و مست کند او را ؛ و تو خوشت بیاید که او و باد دست به یکی

کرده اند که موهایت را نوازش کنند.



زن که باشی خوشت میاید نارنجی بپوشی و موهایت بریزی روی نارنجی تن نما و زیر

چشمی نگاهش کنی که هیپنوتیزم شده بس که چشمانش نارنجی شده از تو....



زن که باشی خوشت میاید به چشمهایش خیره شوی که با چه لذتی لاک قرمز را

روی ناخن انگشتای ظریفت نقاشی می کند و تو آرام زیر گوشش بگویی کاش

انگشتهایم بیشتر بود....



زن که باشی شیطنت گل میکند که شَنِل بزنی زیر گلویت ... تنت بوی شنل بگیرد و

بایستی جلوی خنکای سرد کولر ... باد از زیر چانه ات سر بخورد از چاک سینه ات رد

شود همه تنت را ببوسد و عطر تنت را پخش کند همه جا و تو حواست نباشد که یکی

گوشه اتاق گقت ..آآخ



زن که باشی شغلت را نمی دانم ؛ اما عاشقی پیشه ات می شود ... خر شدن کار

هر روزه ات می شود.... خوشت می آید هی گول بخوری؛ هی گول بخوری و اصلا

سیر نشی از این همه گول خوردن و خر شدن و دروغ ها یش را راست پنداشتن ...

خر می شوی یه خر شیر نما...