ﺑﯽ ﺗﻮ ﻣﻬﺘﺎﺏ ﺷﺒﯽ . . . ﻧﻪ . . . ﺷﺐ ﺑﺎﺭﺍﻧﯽ ﺑﻮﺩ
ﺑﯽ ﺗﻮ ﻣﻬﺘﺎﺏ ﺷﺒﯽ . . . ﻧﻪ . . . ﺷﺐ ﺑﺎﺭﺍﻧﯽ ﺑﻮﺩ
ﺭﺷﺖ،آﺑﺴﺘﻦ ﯾﮏ ﮔﺮﯾﻪ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺑﻮﺩ
ﺭﺍﻩ ﻣﯽ ﺭﻓﺘﻢ ﻭ ﻫﯽ ﺧﻮﻥ ﺟﮕﺮ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﺩﻡ
ﺩﺭ ﺳﺮﻡ ﻓﮑﺮ ﻭ ﺧﯿﺎﻟﯽ ﮐﻪ نمی دانی ﺑﻮﺩ
ﻟﺸﮑﺮ ﭼﺎﺩﺭ ﺗﻮ ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺮﺍﺑﯿﻬﺎ ﮐﺮﺩ
ﭼﺎﺩﺭﺕ ﭼﺸﻤﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﺎﺳﺎﻧﯽ ﺑﻮﺩ
ﺍﻩ ﺩﺭ ﯾﺎﺏ ﻣﺮﺍ ﺩﻟﺒﺮ ﺑﺎﺭﺍﻧﯽ ﻣﻦ
ﺍﯼ ﮐﻪ ﻣﻌﻤﺎﺭﯼ ﺍﺑﺮﻭﯼ ﺗﻮ ﮔﯿﻼﻧﯽ ﺑﻮﺩ
ﺗﻮﺑﻪ ﻫﺎﮐﺮﺩﻡ ﻭﺍﻓﺴﻮﺱ نمیدانستم
ﺍﺧﺮﯾﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﮐﻔﺮ ، ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﯽ ﺑﻮﺩ
ﻫﻤﻪ ﻣﺼﺮ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺯﻟﯿﺨﺎ ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﺣﯿﻒ ، ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﯼ ﯾﮏ ﺑﺮﺩﻩ ﮐﻨﻌﺎﻧﯽ ﺑﻮﺩ
ﻣﺮﺗﻀﯽ ﻋﺎﺑﺪ ﭘﻮﺭ ﻟﻨﮕﺮﻭﺩﯼ
ﺭﺷﺖ،آﺑﺴﺘﻦ ﯾﮏ ﮔﺮﯾﻪ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺑﻮﺩ
ﺭﺍﻩ ﻣﯽ ﺭﻓﺘﻢ ﻭ ﻫﯽ ﺧﻮﻥ ﺟﮕﺮ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﺩﻡ
ﺩﺭ ﺳﺮﻡ ﻓﮑﺮ ﻭ ﺧﯿﺎﻟﯽ ﮐﻪ نمی دانی ﺑﻮﺩ
ﻟﺸﮑﺮ ﭼﺎﺩﺭ ﺗﻮ ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺮﺍﺑﯿﻬﺎ ﮐﺮﺩ
ﭼﺎﺩﺭﺕ ﭼﺸﻤﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﺎﺳﺎﻧﯽ ﺑﻮﺩ
ﺍﻩ ﺩﺭ ﯾﺎﺏ ﻣﺮﺍ ﺩﻟﺒﺮ ﺑﺎﺭﺍﻧﯽ ﻣﻦ
ﺍﯼ ﮐﻪ ﻣﻌﻤﺎﺭﯼ ﺍﺑﺮﻭﯼ ﺗﻮ ﮔﯿﻼﻧﯽ ﺑﻮﺩ
ﺗﻮﺑﻪ ﻫﺎﮐﺮﺩﻡ ﻭﺍﻓﺴﻮﺱ نمیدانستم
ﺍﺧﺮﯾﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﮐﻔﺮ ، ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﯽ ﺑﻮﺩ
ﻫﻤﻪ ﻣﺼﺮ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺯﻟﯿﺨﺎ ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﺣﯿﻒ ، ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﯼ ﯾﮏ ﺑﺮﺩﻩ ﮐﻨﻌﺎﻧﯽ ﺑﻮﺩ
ﻣﺮﺗﻀﯽ ﻋﺎﺑﺪ ﭘﻮﺭ ﻟﻨﮕﺮﻭﺩﯼ
- ۴۵۰
- ۲۷ شهریور ۱۳۹۳
دیدگاه ها (۶)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط