می نویسم

می نویسم…
بازم می نویسم!
نخوان!
حرفهایم تکراریست،دردهایم تکراریست…
نشنو!
همان دختر نفرین شده ی دیروز هستم…
نبین!
همان دختر خسته ی دیروز هستم…
فقط
برو…
برو…
ولی حس کن و لمس کن زخم های عمیق زندگی و قلبم را…
بی کسی هایم
را…
تنهایی هایم را…
___________________________
بترس!
از او که سکوت کرد وقتی دلش را شکستی،
او تمام حرفهایش را جای تو به خدا زد.
خدا خوب گوش میکند و خوب تر یادش می ماند،
خواهد رسید روزی که خدا تمام حرفهای او را سرت فریاد خواهد کشید.
و تو آن روز درک خواهی کرد
چرا گفتند دنیا دار مکافات است. "احمد شاملو"
___________________________
-ناراحَتۍ‌؟
+نَـــہ
-پَ چِرا مثِ قَبل نِمیخَندۍ ...
+‌چیزه خَنده دارۍ میبینۍ تۅ زندِگیم...؟
-خُب نـَـہ ، ولۍ قبلا بیشَتَر میخَندیدۍ ...
+قبلا ، قبلا بــــــــــوود! هـہ گُذَشټ :)
-وَلۍ خۅدِت الآن گُفتۍ ڪه ناراحَت نیستۍ...
+گُفتَم ناراحَت نیسَم ...
میدونۍ؟؟ کُلاًدیگه اِحساس نمۍڪُنم چیزیو...
اَز رَفت وآمَدا ناراحَت نمیشَم ...
دیگه ڪَسۍ ناراحَتَم نمۍکُنه!
دیواراۍ اُتاقَم دیگه تڪرارۍ نیس واسَم
ڪُلاً حِس نَدارَم دیگه :)
بۍ حِسۍ میدونۍ چیه؟
دیگه هیچی قَشنَگ نۍ... :)