دوست داشتن را آن رفیق مجازی برایم تعریف می‌کند...

دوست داشتن را آن رفیق مجازی برایم تعریف می‌کند...

او که نه با رنگ صدایم آشناست...
نه برق نگاهم...
و نه گرمی دستانم...

بی هیچ چشمداشتی احوالم را می‌پرسد...

و به انتظار سلام دوباره‌ام می‌نشیند...

تا خلوت این دل زنگار گرفته را با کلمات پُرمحبتش بشکند...

او همان است که صدایش با دل خاموشم هم آهنگ است...

دوستش دارم به اندازهء ذره ذرهء تنهایی‌ام...
و نهایت احساس خشکیده‌ام...

او همان است که به دل ساده‌ام فهماند:

«عشق نه آن بود که می‌پنداشتم...

و دوست داشتن، چقدر زیباست»

B.B.M