بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
قسمت دوم :
فراز - يَا أَبا عَبْدِاللّٰهِ، إِنِّي سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَكُمْ، وَحَرْبٌ لِمَنْ حارَبَكُمْ إِلىٰ يَوْمِ الْقِيامَةِ - ای اباعبدالله من تا روز قیامت در صلحم با کسی که با شما صلح کرد و در جنگم با کسی که با شما جنگید»؛ حاکی از آن است که در نگاه پیرو امام، این جنگ و صلح تا قیامت ادامه دارد و اختصاصی به کربلا و روز عاشورا ندارد.
در زیارت عاشورا، مردم در مصیبت‌ها و به ویژه مصیبت‌های سیاسی و اجتماعی که بیشتر در جنگ‌ها، ترورها و شهادت‌ها نمود دارند، به سه گروه تقسیم می‌شوند:
الف) - آنان که قلب‌شان سالم است، حقیقت را دریافته‌اند و حق را پذیرفته‌اند. این گروه ضمن داغداری، تأسف و تأثر عمیق، جهان‌بینی خود را بیان نموده و با اعتقاد راسخ اظهار می‌دارند: إِنَّا لِلَّٰهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُون - و با صلابت و قدرت اعلام می‌دارند که به راه حق خود ادامه می‌دهند.
ب) - بی‌تردید کفار که منافقان نیز از آنان می‌ باشند، از مصیبت وارده بر مؤمنان خوشحال می‌شوند و حتی گمان می‌کنند که به پیروزی رسیده‌اند، اما همانها نیز به دو گروه رؤسا و زیر مجموعه، تقسیم می‌شوند و هر کدام مواضع متفاوتی دارند:
رویکرد سران کفر : اگر چه سران کفر نیز سلسله مراتب دارند و از سران کوچک داخلی و محلی شروع می‌شود تا به شیطان بزرگ برسد، اما همگی در یک صف قرار دارند. این گروه در مصیبت وارده بر مؤمنان به یک دیگر تبریک می‌گویند و تبریک در حقیقت یعنی: آرزوی بقا و پایداری خیری که نصیب شده است:
اللّٰهُمَّ إِنَّ هٰذَا يَوْمٌ تَبَرَّكَتْ بِهِ بَنُو أُمَيَّةَ- بار إلها، این روزی است که بنی امیّه آن را برای خود مبارک دانستند به هم تبریک گفتند - آرزو نمودند که این پیروزی ادامه داشته باشد و پایدار بماند.(ادامه دارد...)