‌‌

‌‌

چقدر حیف خدای من که نمیتوانم در آغوشت بگیرم
نمیتوانم در چشمانت نگاه کنم
و با صدای بلند از تو سپاسگزار باشم،
برای آنچه که با لطفت به من چشاندی!
چقدر حیف که نمیتوانم به همه نشانت دهم
که تویی از هیچ،همه می سازی
و در بزنگاه های زندگی
نگاهت را لحظه از ما برنمیداری.
چقدر حیف که قلم من کوچک است
و عظمت و لطفِ تو بی نهایت.....


✨