راستش تمام حرفم این است!!!

راستش تمام حرفم این است!!!
همه دست به قلم شدیم و نوشتیم،از پاییز و نوبرانه هایش،یلدا و انار سرخش، باران و هوای دونفره اش،اما لابه لای نوشته هایمان چرا غافل شده ایم از سرمایی که ذره ذره میرسد به مغز استخوان کودکانی که به ناچار کنار خیابانها دست فروشی میکنند .
ما،شوق اولین باران پاییز و قدم زدن های دونفره مان را داریم و غافلیم از پیرزن همسایه ای که سقف خانه اش سوراخ است و باران بساط زندگیش را بهم ریخته،از کفشِ پاره کودکی که با شروع پاییز عزا گرفته برای بارش باران.
راستی با اینهمه غفلت
چگونه میتوان عاشق بود ؟!