بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت اول :
اخلاق ایمانی چنین است که شخص هنگام مواجه با کمبودها، مشکلات،گرهها وافتادن در ظلمات،ابتدا به خودش، مواضعش، انتخاب هایش، گفتارش و عملکردهای نادرستش توجه میکند و لَّا إِلَهَ إِلَّا أَنتَ سُبْحَانَک إِنِّی کنتُ مِنَ الظَّالِمِینَ - إلهی جز تو نیست، منزهی تو، همانا من از ستم کنندگان به خودم بودم.(سوره انبیاء آیه 87)
میگوید - یا دعای کمیل می خواند و ضمن توصیف حقیقی خود و اقرار به گناهانش، لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ سُبْحَانَكَ وَبِحَمْدِكَ، ظَلَمْتُ نَفْسِى، وَتَجَرَّأْتُ بِجَهْلِی میگوید.
اخلاق ابلیسی - شیطانی چنین است که خطاکار، به جای خداوند متعال، خودش را سبحان و مبرا از هر گونه خطایی میبیند و دیگران را متهم و محکوم مینماید، و به زمین و آسمان و دیگران ناسزا میگوید! چنان که ابلیس لعین، پس از تکبر و تمرد از فرمان حق تعالی و مردود شدن بهانهها و توجیهاتش، گفت: خدایا! تو مرا فریب دادی! و به همین مقدار نیز بسنده ننمود، بلکه با تکبری بیشتر به دشمنی با خدا و بندگان خدا برخاست؛ چرا که مقصر خواندن دیگران در مشکلات، دشمنی میآورد؛ لذا گفت: قَالَ فَبِمَا أَغْوَيْتَنِي لَأَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيمَ - گفت: پس به سبب آنكه مرا اغوا کردی و به بيراهه افكندى، من هم براى فريفتن آنان حتما بر سر راه راست تو خواهم نشست.(16)
ثُمَّ لَآتِيَنَّهُمْ مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ أَيْمَانِهِمْ وَعَنْ شَمَائِلِهِمْ وَلَا تَجِدُ أَكْثَرَهُمْ شَاكِرِينَ - آنگاه از پيش رو و از پشت سرشان و از طرف راست و از طرف چپشان بر آنها مىتازم و بيشترشان را شكرگزار نخواهى يافت.(17)(سوره اعراف آیه 16 و 17)
قَالَ رَبِّ بِمَا أَغْوَيْتَنِي لَأُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِي الْأَرْضِ وَلَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ
گفت پروردگارا به سبب آنكه مرا گمراه ساختى، من هم گناهانشان را در زمين برايشان مىآرايم و همه را گمراه خواهم ساخت.(سوره حجر آیه 39)
این موضعگیری را در وضعیت برخی از دانشآموزان، بسیار مشاهده میکنید که اگر نمره آنها در درسی 20 شود، میگویند: 20 گرفتم؛ اما اگر نمرۀ آنها 5 شود، میگویند: معلم نامرد به من 5 داد، معلوم است که خصومتی با من دارد!
انتخابهای نادرست و عواقبش : این که میگویند: ما حق قضاوت نداریم، یک دروغ استکباری و استثماری میباشد؛چرا که آدمی درهر لحظه و هر امری، داوری - قضاوت و انتخاب هایی می نماید و به نتیجۀ همانها می رسد.(ادامه دارد...)
قسمت اول :
اخلاق ایمانی چنین است که شخص هنگام مواجه با کمبودها، مشکلات،گرهها وافتادن در ظلمات،ابتدا به خودش، مواضعش، انتخاب هایش، گفتارش و عملکردهای نادرستش توجه میکند و لَّا إِلَهَ إِلَّا أَنتَ سُبْحَانَک إِنِّی کنتُ مِنَ الظَّالِمِینَ - إلهی جز تو نیست، منزهی تو، همانا من از ستم کنندگان به خودم بودم.(سوره انبیاء آیه 87)
میگوید - یا دعای کمیل می خواند و ضمن توصیف حقیقی خود و اقرار به گناهانش، لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ سُبْحَانَكَ وَبِحَمْدِكَ، ظَلَمْتُ نَفْسِى، وَتَجَرَّأْتُ بِجَهْلِی میگوید.
اخلاق ابلیسی - شیطانی چنین است که خطاکار، به جای خداوند متعال، خودش را سبحان و مبرا از هر گونه خطایی میبیند و دیگران را متهم و محکوم مینماید، و به زمین و آسمان و دیگران ناسزا میگوید! چنان که ابلیس لعین، پس از تکبر و تمرد از فرمان حق تعالی و مردود شدن بهانهها و توجیهاتش، گفت: خدایا! تو مرا فریب دادی! و به همین مقدار نیز بسنده ننمود، بلکه با تکبری بیشتر به دشمنی با خدا و بندگان خدا برخاست؛ چرا که مقصر خواندن دیگران در مشکلات، دشمنی میآورد؛ لذا گفت: قَالَ فَبِمَا أَغْوَيْتَنِي لَأَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيمَ - گفت: پس به سبب آنكه مرا اغوا کردی و به بيراهه افكندى، من هم براى فريفتن آنان حتما بر سر راه راست تو خواهم نشست.(16)
ثُمَّ لَآتِيَنَّهُمْ مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ أَيْمَانِهِمْ وَعَنْ شَمَائِلِهِمْ وَلَا تَجِدُ أَكْثَرَهُمْ شَاكِرِينَ - آنگاه از پيش رو و از پشت سرشان و از طرف راست و از طرف چپشان بر آنها مىتازم و بيشترشان را شكرگزار نخواهى يافت.(17)(سوره اعراف آیه 16 و 17)
قَالَ رَبِّ بِمَا أَغْوَيْتَنِي لَأُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِي الْأَرْضِ وَلَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ
گفت پروردگارا به سبب آنكه مرا گمراه ساختى، من هم گناهانشان را در زمين برايشان مىآرايم و همه را گمراه خواهم ساخت.(سوره حجر آیه 39)
این موضعگیری را در وضعیت برخی از دانشآموزان، بسیار مشاهده میکنید که اگر نمره آنها در درسی 20 شود، میگویند: 20 گرفتم؛ اما اگر نمرۀ آنها 5 شود، میگویند: معلم نامرد به من 5 داد، معلوم است که خصومتی با من دارد!
انتخابهای نادرست و عواقبش : این که میگویند: ما حق قضاوت نداریم، یک دروغ استکباری و استثماری میباشد؛چرا که آدمی درهر لحظه و هر امری، داوری - قضاوت و انتخاب هایی می نماید و به نتیجۀ همانها می رسد.(ادامه دارد...)
- ۴۹
- ۰۹ بهمن ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط