بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
کدام فقر؟!
در فقر، خدا وجود ندارد. بدبختی وجود دارد. زیرا خدای غنی و رزاق هر جا که باشد، رزق و برخورداری می آورد. فقر نمی آورد. این ناممکن است. آن کسانی که دانسته یا ندانسته به انحاء مختلف ترویج و تبلیغ فقر می کنند، به واقع تبلیغ بی خدایی می کنند و خود نمی دانند. فقر و نداری بسیار نزدیک به کفر است؛ کادَ الفَقرُ اَن یَکُونَ کُفرَاً - (الكافی : 2 / 307 / 4 عن السكونی عن الإمام الصادق عليه السلام)
دامن زدن به فقر، اشاعه بی ایمانی است. نه هنر است و نه افتخار. آن فقری را که پیامبر (ص) بدان افتخار کرده، اشاره به طریقتی باطنی در سلوک است. آن به معنای عدم تعلق و خالی بودن وجود آدمی از خواهش ها و آرزوهای نفسانی است. خالی بودن از غیر حق است.
آن فقر، این فقری که امروزه دامنگیر مردمان جهان شده است، نیست. فقر به معنای نداری و فلاکت و استیصال هیچ افتخاری ندارد. آن حالتی است که هر لحظه نزدیک است به کفر منجر شود.